Het dagboek van Mina


******
Het dagboek is geschreven van onder naar boven. Onderaan beginnen dus!


Hallo lieve mensen, hier ben ik, Mina, weer een keertje. Ik ben inmiddels drie weken in Nederland en tjonge jonge wat ontdek ik toch veel. Ik voel me steeds veiliger en fijner in mijn nieuwe huis. Ik slaap veel in mijn eigen mandje maar het liefst lig ik op de bank of op één van mijn baasjes.
Wel denk ik dat ik iets minder moet gaan blaffen. Soms komt er iemand binnen die ik niet ken en dan blaf ik heel hard om hem weg te jagen maar al snel merk ik dat dat niet hoeft en dan stop ik. 



Ook zijn er mensen die allerlei rare dingen door een gleuf in onze voordeur gooien. Dat vind ik niet zo netjes van die mensen dus dan blaf ik ook! Ruim je eigen rommel op! Foei! Ze noemen me een goede waakhond dus dat zal wel goed zitten! Tussen mij en de kat lukt het nog niet zo. Ze komt niet meer beneden als ik er ben dus ik moet nog even kijken wat ik daar aan kan doen.


Qua ongelukjes zet ik ook langzaam stapjes. Steeds vaker durf ik buiten mijn behoefte te doen. Grotendeels in de voortuin maar dat is beter als in de kamer denk ik. Soms heb ik door alle spanning of opwinding nog wel eens een ongelukje. Ik heb nu af en toe ook een cool broekje om zodat dat niet zoveel meer voorkomt. Dus dan hou ik mijn behoefte aardig op tot ik in de voortuin mag. Stiekem vind ik dat broekje wel cool en ben ik echt shiny als ik weer naar buiten mag.



In mijn karretje cross ik door het bos en ren ik achter Storm aan. Laatst ging ineens een wiel los en viel ik om. Mijn baasje schrok, ik moest wel een beetje lachen en Storm vond mij een sloper. Gelukkig was dat snel weer gefixt en kon ik verder crossen.



Had ik al verteld dat ik gek ben op eten? Nee dat is niet juist. Ik hou van eten! 
En vooral het eten van mijn baasjes. 

Laatst werd er cake gemaakt. Dat rook al lekker. Maar mijn baasje deed die cake in een ding achter een raam. Ik kon naar binnen kijken en voelde de warmte en rook de cake. Waarom is die cake daar? Waarom kan ik daar niet bij? Schijnbaar zat de cake in een oven? 

Ik weet niet wat een oven is, maakt me ook niet uit, geef me gewoon die cake!






Volgende week gaan we op vakantie. Geen idee wat vakantie is maar het is vast leuk. Vorige week was ik een paar dagen op een camping. Dat was wel leuk. Overal grasveldjes en leuke mensen die mij kwamen aaien. Zoveel nieuwe indrukken en spannende ontdekkingen. Van vliegen, tot konijnen en van vlinders tot gemene grassprietjes die niet willen dat ik ze opeet. 





Ben blij dat mijn mandje wel mee is en dan pak ik 's avonds mijn dekentje en dan trek ik die over mij heen. Welterusten allemaal! -x- Mina


******


Hallo Allemaal,
Hier ben ik dan, Mina! Afgelopen woensdag was het dan zo ver. Ik ging op een groot vliegtuig naar een onbekende bestemming, Nederland, werd mij gezegd. Ik kende Nederland niet. Wat ik wel wist is dat de mensen die mij al die tijd zo goed verzorgd hadden gezegd hadden dat ik naar een lief gezin ging die voor altijd voor mij gingen zorgen. Dat leek me leuk maar ik moest ook al mijn vriendjes achter laten in Griekenland, dat was moeilijk. Ook mijn verzorgers hadden traantjes zag ik. Maar daar ging ik, onder begeleiding op een grote ontdekkingsreis.
Enkele uren later was ik dan op Schiphol en daar stonden drie mensen op mij te wachten en werd ik hartelijk geknuffeld. Ik mocht uit mijn reismand en kon gelukkig in mijn vertrouwde karretje door Schiphol crossen. 



Want crossen dat deed ik. En ja, ik zit soms in een kleine rolstoel. Er was ooit eens iemand heel gemeen tegen mij en die bezorgde mij een gebroken rug en daardoor heb ik geen gevoel meer in mijn achterpoten. De mensen in Griekenland zagen echter dat ik daardoor niet ging opgeven en nog altijd zin had in een goed en vrolijk leven. Zij hebben mij heeeeel goed verzorgd en geven me nu de kans om een volgende stap te zetten in mijn blij leventje.



En die stappen zette ik op Schiphol. Ik crossde zo de luchthaven uit. Bang was ik niet echt en heel veel mensen kwamen even aaien. Daarna moest ik in een auto, dat vond ik wel spannend en niet zo fijn. Maar na een tijdje mocht ik daar uit en was ik in Twente. Geen idee wat Twente is maar het is vast net zo leuk als Griekenland.


Ik kwam bij een huis en toen ik eenmaal binnen was werd ik opgewacht door een grote witte Golden Retriever. Storm heet hij en hij was heeeeel blij mij te zien. We hebben even geknuffeld en gesnuffeld en daarna was er nog een meneer die mij ging knuffelen.
Ik ben even door het huis gelopen om te kijken wat er allemaal was en daarna was ik best moe. Ik heb geluk dat ik ook op de bank mag slapen! Fijn hoor. Ik heb ook een eigen mandje en dekentje althans, die heb ik mezelf toegeëigend. Haha, woef. 


Maar ik was ook wel onzeker. Allemaal nieuwe dingen en soms schrok ik van geluiden of nieuwe ontdekkingen.


De volgende dag ben ik ook naar buiten geweest en heb ik buiten rond gelopen. Dat was wel fijn. Storm ging ook mee. Ik vind het nog moeilijk om buiten te plassen en soms gaat dat thuis zo ineens. Daar moet ik nog aan wennen en aan werken want ik zie Storm buiten plassen dus ik denk dat dat daar moet. Ik heb al wel een paar keer buiten geplast en gepoept goed he? 





Ik zag trouwens ook een kat binnen lopen. Die wilde ik weg jagen maar die ging niet weg. Die blies naar mij en doet boos tegen mij. Af en toe ben ik bang voor haar en zij voor mij. Eigenlijk wil ik alleen even aan haar snuffelen maar dat heeft misschien nog wat tijd nodig.



Inmiddels ben ik hier bijna een week en kom ik steeds meer tot rust. Ik kan niet zelf op de bank springen maar misschien probeer ik dat nog wel. Gelukkig tillen ze mij er dan veel op en slaap ik daar de hele nacht op. Ik moet wel oppassen dat ik niet teveel rondcross in de tuin, want ondanks dat die groot en ruim is bots ik nog wel eens tegen dingen aan als ik niet in mijn rolstoel zit en dat doet dan wel een beetje zeer.



Ik heb het naar mijn zin en ben erg blij met de nieuwe baasjes. 's nachts droom ik van mijn vriendjes in Griekenland die ik nooit zal vergeten en overdag geniet ik van mijn nieuwe leventje en van alle nieuwe dingen die nog op mijn pad gaan komen.
Ik ben Mina... en ik laat me niet kisten... en ik ga lekker als blije hond door het leven. Jullie horen vast nog van me!


Beelden van de aankomst: