zondag 25 januari 2026

Vondelingetje Sem - Greek Shepherd die al het geluk van de wereld had

Arnolda's Dagboek

Op een koude dag in januari werd Sem gevonden op een parkeerplaats bij een grote woonwinkel. Tussen auto’s en haastige mensen lag daar op het asfalt een pupje van nog geen zes weken oud. 
 

 
Hoe hij daar terecht is gekomen weet niemand. Geen moeder in zicht, geen nest, alleen een klein lijfje met grote ogen en een verbazingwekkende dosis moed. 
Sem is vermoedelijk geboren rond 1 december 2025, veel te jong om al alleen te zijn in de wereld.
 

Nu is Sem bij mij thuis, veilig. En hij past zich moeiteloos aan. Hij is dapper en slim, een pup die met één blik en één waggelend stapje je hart verovert – in een split second. Ondanks zijn moeilijke start straalt hij levenslust uit, nieuwsgierigheid en een stille kracht die je niet verwacht bij zo’n jong hondje, die veel te jong werd achtergelaten.



Sem zal uitgroeien tot een grote hond, zoals de Griekse Herdershonden die hier zo vaak worden gezien. Prachtige, geweldige honden die trots, sterk en trouw zijn, maar die in Griekenland helaas te vaak worden gedumpt en aan hun lot overgelaten door jagers en boeren die hun teefjes niet laten steriliseren.

Sem is één van die pups die daar het slachtoffer van werd – maar ook één van de gelukkigen. Want Sem kreeg een tweede kans. Een warm huis, een zachte mand en iemand die in hem gelooft. 

Zijn verhaal begon op een parkeerplaats, maar het gaat nu verder met hoop, liefde en een toekomst waarin hij mag opgroeien tot de hond die hij voorbestemd was te zijn.
En dit is nog maar het begin. 🐾


zaterdag 24 januari 2026

Kos in de Ardennen - De droom van het everzwijn

 



Precies 11 jaar geleden werd Kos (in Griekenland Kanellos geheten) door zijn adoptanten Mieke en Daniël bij Arnolda opgehaald en ging hij met hen mee naar zijn forever-home. 

Mieke en Daniël runnen -op dit moment 1, zie het naschrift- vakantiehuis in de Ardennen, en zij zijn Dog Rescue Greece al die jaren blijven steunen. Ze hebben steeds contact gehouden en elk jaar ontvangen we van Mieke en Daniël een mooie donatie. 

In hun luxe vakantiehuis "Le Rêve du Sanglier" (de droom van het everzwijn) ontvangen zij hun gasten, en honden zijn er meer dan welkom. 

Kos heeft er inmiddels een vriendinnetje bij gekregen, een Spaanse Schone. 
Ramona vindt het niet erg dat Kos op leeftijd is, en kijkt door zijn grijze haren en de wrat op zijn neus heen. Het is immers het innerlijk dat telt. 😊


Voor wie wil kennismaken met 
Mieke, Daniël, Kos en Ramona, 
en misschien wel bij ze wil verblijven, 
ga naar:

 "Le rêve du sanglier"


Deze foto's zijn van 2026, het verhaal van Kos uit 2016 is te vinden op onze weblog


Naschrift: Het eerste vakantiehuis van Mieke en Daniël is overgegaan naar een nieuwe eigenaar, ook een groot hondenliefhebber. Mieke en Daniël zullen spoedig een nieuw vakantiehuis openen. De website van Bisou de la Roche geeft nu nog (januari 2026) een foutmelding maar zal spoedig weer online komen. 

woensdag 14 januari 2026

Kerstactie 2025 afgesloten - De eindstand.


Het nieuwe jaar is alweer twee weken oud.

Tijd om de eindstand bekend te maken van onze Kerstactie!

En die is: € 2680,-  

Er zijn dus maar liefst 536 ballen in de boom gehangen!

Heel veel dank aan iedereen die ons ondersteunt, 
niet alleen tijdens de Kerstactie maar ook 
aan de mensen die dat het hele jaar door doen. 

We hebben ons doel van €5000 helaas niet behaald, 
maar het begin is er en we kunnen gaan beginnen met bouwen.
We hopen dat we op uw steun mogen blijven rekenen, 
zodat de opvang in Efpalio gerealiseerd kan worden.

 We hebben zoveel mogelijk mensen persoonlijk bedankt,
maar voor eenieder die ons kaartje niet ontvangen heeft is er deze bedankkaart:



Klik op de kaart!


maandag 12 januari 2026

Seth's tweede kans

Interview met de adoptanten van Seth. 
 

 Sommige honden worden gezien.
Andere worden voorbijgelopen.

En dan is er Seth.

Vier lange jaren zat hij in de shelter.
Vier jaren van wachten, hopen, kijken hoe andere honden wél werden uitgekozen.
Toen hij eindelijk zijn koffertje mocht pakken was hij al acht jaar oud.
Voor velen misschien "te oud".
Voor zijn familie precies goed. 



Kennismaking en keuze
Wat hen als eerste aantrok in Seth?
Zijn karakter. En zijn uiterlijk. Maar vooral dat zachte, bescheiden iets dat je niet kunt uitleggen, alleen voelen. De wens om een oudere hond te adopteren kwam niet plotseling, het groeide langzaam, maand na maand. Een gevoel dat steeds sterker werd; misschien juist een hond die al zo lang wacht. 

Dat Seth al vier jaar in de shelter zat was geen reden tot twijfel, geen seconde. Zijn verleden was geen rode vlag, maar een verhaal. Een verhaal dat nog niet af was.

Verwachtingen versus werkelijkheid
Natuurlijk waren er gedachten vooraf. Zou hij zich kunnen aanpassen aan een gezinsleven? Zou het moeilijk worden? Zou hij alles nog moeten leren? 

De werkelijkheid bleek zachter dan verwacht. Ja, de eerste dagen waren overweldigend voor Seth. Hij was wat terughoudend, onderdanig, moest wennen aan eten, geluiden, aan het idee dat dit.... voor altijd was. Maar al snel bleek dat het allemaal veel makkelijker ging dan gedacht. Alsof hij diep van binnen al wist: dit is mijn plek. 
 

 
Leven met een oudere Griekse zwerfhond
Seth is een rustige, lieve hond. Bescheiden. Altijd graag dichtbij. De katten zijn duidelijk de baas - dat heeft hij feilloos door. En dan, ineens, uit het niets, komt er een speelse bui. Een sprankje jeugd. Een herinnering aan alles wat er óók nog in hem zit.

Buiten is hij oprecht blij. Andere honden ontmoeten, de wereld ontdekken. En binnen? Daar ligt hij ontspannen te slapen, alsof hij eindelijk de rust heeft gevonden waar hij zo lang op moest wachten. 

Zijn leeftijd brengt voordelen. Niet alles hoeft meer aangeleerd te worden. Geen intensieve opvoeding. Geen chaos. Gewoon samen leven. 

Soms zie je zijn verleden nog even terug. Een plots geluid, de waterkoker, iemand die kookt - dan is er een moment van angst, van terughoudendheid. Maar het verschil is: hij staat er nu niet meer alleen voor. 
 

 
De band
Het moment waarop ze wisten: dit was de juiste keuze? Dat was er eigenlijk meteen.
In de dagen na zijn komst. Omdat hij zo'n lieve, leuke knuffelkont is.

Seth laat elke dag zien dat hij zich veilig voelt. Hij zoekt nabijheid, laat zich graag knuffelen, straalt wanneer iemand thuiskomt - of dat nu na vijf minuten is of na een hele dag. En als hij slaapt, dan slaapt hij diep. Ontspannen. Thuis. 

Wat hij hen heeft geleerd? Dat wanneer je je even rot voelt, en hij komt stilletjes naast je liggen, vervelende dingen sneller loslaten. Dat liefde soms geen woorden nodig heeft. 
 

 
Reflectie en inspiratie
Tegen mensen die twijfelen over het adopteren van een oudere hond zeggen zij: 
Geef het een serieuze kans. Laat je goed informeren. Ga niet automatisch af op negatieve vooroordelen. 

- Wat ze graag eerder hadden geweten? 
Hoe duidelijk een adoptie-hond laat merken dat hij gelukkig is. Hoe dankbaar. Hoe bewust. 
Als ze dat hadden geweten, hadden ze deze stap misschien nog eerder gezet. 

- Zouden ze het opnieuw doen? 
Absoluut. Omdat het zó bijzonder is om een adoptie-hond toe zien opbloeien. Om deel te mogen zijn van zijn tweede kans. 

En als Seth zelf iets mocht zeggen... 

"Wat houdt jullie nou tegen om mij in huis te nemen?"

Misschien is dat wel de vraag die alle lang zittende honden stellen.
Zacht. Hoopvol. Wachtend.

En soms... soms wordt die vraag eindelijk beantwoord.