Bosbranden Efpalio

🛑 NOODSITUATIE: Shelter geëvacueerd door verwoestende bosbranden

Het is de nachtmerrie van elke dierenvriend. Het bericht dat je hoopt nooit te krijgen, maar waar je altijd voor vreest als de zomers in Griekenland hun heetste punt bereiken; bosbranden.

Op dit moment woedt er een hevige, onvoorspelbare bosbrand ten oosten van Efpalio. 

De vlammenzee grijpt om zich heen en de wind is onze grootste vijand. Omdat het vuur de shelter gevaarlijk dicht naderde, moest een paar uur geleden een zwaar maar noodzakelijk besluit genomen worden: volledige evacuatie.

Een race tegen de klok

Dankzij de ongelofelijke inzet van onze lokale helden, met name onze grote held George die voor de honden (nu letterlijk…) door het vuur gaat, vrijwilligers en evacuatie-teams is er de afgelopen uren keihard gewerkt. In een chaos van rook, stijgende temperaturen en angst moesten tientallen honden zo snel en veilig mogelijk in veiligheid worden gebracht.

Op zulke zwarte momenten wordt opnieuw duidelijk hoe cruciaal de basisspullen zijn waar we altijd om vragen:

• Halsbanden, tuigjes en riemen waren vanmiddag letterlijk van levensbelang. Zonder dit materiaal hadden we de angstige, soms gedesoriënteerde honden nooit zo snel onder controle gekregen en kunnen begeleiden.
• Benches en transportkennels hebben levens gered. Ze boden niet alleen een veilige plek tijdens het transport, maar gaven de vaak getraumatiseerde honden een stukje geborgenheid midden in de paniek.

Alle honden worden op dit moment op een veilige uitwijklocatie ondergebracht. Ze zijn erg geschrokken en uitgeput, maar ze zijn in veiligheid. En dat is op dit moment het allerbelangrijkste.

Vrees voor de komende nacht

We houden ons hart vast voor wat komt. We weten op dit moment nog niet of het vuur de shelter daadwerkelijk zal bereiken en verwoesten.

De angst is enorm. Alles wat er in de afgelopen jaren met zoveel bloed, zweet, tranen en liefde is opgebouwd kan de komende nacht in de as worden gelegd. Het idee dat we morgenochtend misschien terugkeren naar alleen maar zwartgeblakerde ruïnes, snijdt door ons hart.

"We hebben de honden gered, dat was prioriteit nummer één. Maar de gedachte dat onze veilige haven voor altijd verloren kan gaan, valt bijna niet te verdragen."

Hoe kun je nu helpen?

De situatie verandert van minuut tot minuut. Zodra het mogelijk is zullen we de schade opnemen. Eén ding is zeker: de komende dagen worden zwaar. Of we nu de shelter moeten herbouwen vanaf nul, of enorm veel extra kosten moeten maken voor de noodopvang, medische zorg en de aanschaf van nieuw materiaal (zoals nog meer benches, tuigjes en voer).

We vragen jullie uit het diepst van ons hart: denk alsjeblieft aan ons en de honden.

• Deel dit bericht om bewustwording te creëren.
• Steun ons financieel als je wat kunt missen. Elke euro gaat nu direct naar de noodopvang en het herstel van onze materialen. Direct helpen is mogelijk door [HIER] te klikken. 
• Word gastgezin! Afgelopen woensdag hebben we nog vier honden naar gastgezinnen in Nederland over kunnen brengen. Zij kwamen uit Efpalio en hebben dus alle geluk van de wereld gehad.
  Maar er zitten er nog zoveel, ook zij moeten er weg! Hun kans op adoptie is zoveel groter als ze al in Nederland zijn! Geef ze die kans door gastgezin te worden! 

Zodra we meer nieuws hebben over de situatie bij Efpalio, laten we het direct weten. Volg ons daarom ook op Social Media, zoals met name Facebook, alwaar we snel updates kunnen plaatsen.

Bedankt voor jullie niet-aflatende steun, warme berichten en medeleven. Samen slaan we ons hier doorheen.

Team Dog Rescue Greece

https://dogrescuegreece.nl/

info@dogrescuegreece.nl

Arnolda's Dagboek - Zondag 8 augustus 2021

Arnolda's Dagboek

Evacuatie honden Elefsina/Avlona

Je ziet het op de televisie. Ondanks dat we in Griekenland wonen is/lijkt het dan nog steeds "ver weg". Totdat er een beroep op ons wordt gedaan...

Vrijdagavond 6 augustus 19.00 uur. De telefoon gaat. Of we bereid zijn om honden te evacueren van de gemeente Elefsina. Ze verblijven in een pension in Avlona op 9 kilometer van waar de brand een verwoestend effect heeft op alles wat brandbaar is. De wind die alsmaar sterker wordt en de vlammenregen maken dat de situatie niet meer veilig is en de honden snel in zekerheid moeten worden gebracht.

Samen met onze Griekse vriend Stefanos ga ik met de Volkswagen Crafter naar Avlona. De snelweg er naartoe is spookachtig stil. Rook van het eiland Evia verspreidt zich over het vaste land. Stil en ingespannen rijden we tot aan Thiva. Daar moeten we de snelweg af. Tussendoor over kleine wegen vervolgen we onze weg. Vlak voor Avlona staan heel veel touringscars van de politie. Agenten worden uitgeladen bij één van de grootste legerkazernes van Griekenland. Ze gaan later het gebied om om evacuaties te begeleiden. 

Nog vijf kilometer te gaan....

Photo from: NPR.org - Associated Press

In Avlona worden er 16 honden in onze auto geladen. Daarvan zijn 5 pups. De rest zijn grote honden en ze voelen de spanning. Waar naartoe is nog niet bekend. Maar; wég hier van deze onheilsplek. Ondertussen probeer ik via de telefoon, Viber, Whatsapp en Messenger de eerste opvangplekken te regelen. De eerste vier mogen naar Kalivia, zuid Athene.

Google maps geeft de route aan maar als snel merken we dat dit niet lukt om up to date te blijven. Logisch, de omstandigheden wijzigen zich per minuut. We wilen richting Nea Makri-Rafina. Politie onderweg geeft aan dat we naar Oropos moeten rijden. Voor ons ineens vele auto's en politieagenten die aanmanen snel door te rijden. De mensen die boven Oropos wonen worden op dat moment geëvacueerd en moeten ook naar het zuiden. 

Onderaan de berg staan oudere mensen te kijken waar het vuur heen gaat en of hun hebben-en-houden door het vuur verzwolgen wordt.

Politie geeft aan dat de weg naar Kapandriti vrij is maar daar aangekomen rijden we tegen een wegafzetting aan. We moeten weer terug naar Oropos. Daar waar iedereen weg moest. 

We besluiten een grotere boog te maken en de kustweg te nemen die weer omhoog voert naar Schimatari. We rijden over de boulevard. Winkels zijn open, mensen eten en drinken op de terasjes. Zich er niet van bewust dat 5 kilometer verderop zich een ramp aan het voltrekken is. Politie om ze te waarschuwen is er niet. Het is surrealistisch om van het ene angstige moment over te gaan in een soort vakantiestemming.

We rijden door en bij Schimatari nemen we de weg omhoog naar Elsefsina. Deze weg loopt door de bergen noordelijk van de brand. We zijn niet de enige. Heel veel trucks die vanaf Athene komen nemen deze route ook. Het is manouvreren op de smalle bergwegen. Lange trucks hebben soms de hele weg nodig als zij de krappe bochten moeten nemen. Wat ben ik blij dat Stefanos is meegegaan en ik me kan concentreren op het onderbrengen van de honden. In een klein dorpje staat de jeugd bovenop een kleine rotonde. Zoveel vrachtwagens achter elkaar hebben ze daar denk ik nog nooit gezien en even lijkt het erop dat we in de parade van Euro Disney terecht zijn gekomen. We moeten lang wachten voor we verder kunnen. Een lange sliert vrachtwagens maakt dat de jeugd juicht en applaudiseert bij elke "Coca Cola achtig"  verlichte vrachtwagen.

De eerste stop om 24.00 uur is Elefsina, Daar heb ik ondertussen kunnen regelen dat er twee kennels vrij zijn voor twee honden die niet samen kunnen met anderen. Eerst deze er maar uit want als we met deze honden de nacht in moeten en er geen plek voor vinden, waar laten we ze dan? Drie dames van het team van Elefsina wachten ons op en begeleiden ons naar de kennels. De honden zijn er vlot uit en de dames danken ons hartelijk.

We vervolgen onze weg naar Kalivia. Daar is een hondenpension dat speciaal voor ons de deuren opent om 01.00 uur. Het was even lastig te vinden maar we komen er. Vier honden worden er ondergebracht.

Dan door naar Itea. Drie uur rijden noordelijk. Op de snelweg net noordelijk van Athene zien we aan de rechterkant hoe de brand huishoudt bij Agios Stefanos. De berg staat van onder tot boven in lichterlaaie. Een regen van vonken wordt door de harde wind weggeblazen en verspreidt zich over de omgeving met alle gevolgen van dien. Links is een beginnende bosbrand net achter Aspropygos. We zien vijf brandhaarden en slechts 1 brandweerwagen.

We moeten weer een weg terug nemen door de bergen. Deze kant op is het iets rustiger. We houden contact met de dames van de opvang in Itea en ik beloof een half uur voor aankomst  te bellen. Om 04.30 uur bel ik de dames dat we er met een half uur zullen zijn. En weer worden we netjes opgewacht in Itea en begeleid naar de opvang. Hier gaan 5 pups en 5 volwassen honden in de opvang. Eigenlijk zouden we er 6 volwassen honden onderbrengen maar een reutje heeft het zwaar. Hij is onder de indruk en de dames waarmee hij samen mag in de kennel nemen hem gelijk te grazen. Snel haal ik hem er uit en neem hem mee terug naar de wagen. Wat een lieverd! Ik besluit hem mee naar huis te nemen.

Iets na 07.00 uur in de morgen rijden we Agios Konstantinos binnen. We zijn gelukkig weer veilig thuis... Ernie, zoals de reu heet, mag bij ons in opvang. Wat een lieverd!

Ik ga slapen en probeer wat bij te tanken. De indrukken van de afgelopen nacht zal ik nooit vergeten.

Ernie is eind 2021 geadopteerd en nu zeer gelukkig in Nederland.

Zijn nieuwe naam is Tako'da.