21 april 2023 was de grote dag; toen vertrok ik samen met Stephanos en maar liefst 22 honden naar Nederland. Het was een lange, maar mooie reis en de aankomst... die was fantastisch!
In Culemborg, bij Hondenauto stond de koffie klaar, werd er vol spanning naar ons uitgekeken door de adoptanten en ons team, en was er bij iedereen de ontlading van alle spanningen van de zeer intensieve maanden van voorbereiding en de lange reis van Griekenland naar Nederland.
Eindelijk konden de hondjes aan hun gelukkige leven in Nederland beginnen.
Omdat beelden meer zeggen dan 1000 woorden: Bekijk vooral de video en geniet mee!
Heel veel dank aan Rob en Dominique van HONDENAUTO voor al hun werk, de hartelijke ontvangst, het ter beschikking stellen van hun hal en WINKEL (met heel veel lekkers voor de hondjes) de lekkere koffie 😊 kortom; al hun inzet. ❤️
Tot ons grote verdriet hebben we Valentino niet kunnen redden.
1 maart 2023 is hij overleden en heeft hij een plekje in de hondenhemel gekregen.
Veel mensen kennen zijn verhaal al door onze publicaties over Valentino op Social Media.
Voor degenen die zijn verhaal nog niet kennen en nog niet weten wat zijn overlijden heeft teweeggebracht schrijven wij zijn verhaal hier, alsnog, op onze weblog.
Na zijn overlijden hebben de Griekse vrijwilligers van de gemeentelijke shelter
én de lokale autoriteiten ingezien dat het zo écht niet langer kan.
Dat dit nooit meer mag gebeuren!
Dat het echt de allerhoogste tijd is voor grote veranderingen en verbeteringen.
Samen met de Britse organisatie GAR (Greek Animal Rescue), met wie wij ook samenwerkten bij de medische hulp aan Valentino, wordt er hard gewerkt.
Maar eerst een terugblik:
We schrijven: eind februari 2023. (onze noodkreet op Geef.nl - met updates)
Door een aanval van andere honden werd zijn lichaam op vele plekken ernstig opengereten. De eerste hulp die hij een week geleden kreeg bleek helaas niet afdoende. Zijn verwondingen heelden niet, raakten ontstoken en zijn toestand werd alleen maar slechter. Zijn verzorgers, de vrijwilligers van de gemeentelijke shelter hebben dit niet opgemerkt en aangekaart waardoor Valentino zeer ernstig heeft geleden. Samen met de vrijwilligers van Greek Animal Rescue is hij gisteren naar onze eigen dierenarts gebracht. Waar nu uit alle macht wordt geprobeerd hem te redden. Als u de beelden ziet (aan kunt zien) zult u begrijpen dat er veel en kostbare behandelingen nodig zijn. Samen met Greek Animal Rescue (GAR) zetten wij alles op alles om hem te redden. Valentino verdient het als geen ander. Helpt u mee hem te helpen? Alle (kleine) beetjes helpen. Dank u wel! Voor wie alle foto's wil (en kan) zien, is HIER het foto-album van Valentino.
Eind januari schreef ik nog opgetogen over de levering van de eerste hondenhuizen.
Helaas sloeg snel daarna het noodlot toe. Genadeloos. Het Parvo virus maakte een heleboel hondjes zeer ernstig ziek. Zestien pupjes zijn overleden. Enkele hondjes waren al geadopteerd, hun vlucht was geboekt en in Nederland wachtten de adoptanten op hun komst zodat ze zouden kunnen beginnen aan een gelukkig leven. Voor iedereen was het hartverscheurend.
Voor alle hondjes heb ik dag en nacht gevochten. Enkele weken ben ik bijna 24/7 op de been geweest. Heel veel hondjes zijn opgenomen geweest bij twee dierenartsen. Elke dag reed ik vele kilometers en rende ik van hot naar haar. Het waren afschuwelijke weken. Voor sommige pupjes mocht de intensieve medische zorg niet baten. Wat een verdriet! Het was niet bij te benen. Lichamelijk, maar zeker ook geestelijk niet.
Het is zo hartverscheurend om die lieverds, die ik net had gered, zo te zien lijden.
De mensen die ons volgen op Social Media hebben de film al gezien. Voor de nieuwsbrief-lezers plaats ik 'm hier nog even:
Tijdens die afschuwelijke periode ging natuurlijk ook het "gewone werk" door. Alle andere honden dagelijks verzorgen, de adopties en reizen van de gezonde, reeds geadopteerde honden regelen, naar Athene Airport rijden (drie uur heen, drie uur terug, en 1 keer zelfs een rit van 5 uur vanwege sneeuwstormen...), poetsen poetsen, poetsen - ontsmetten om nieuwe uitbraken te voorkomen, voeren, en niet te vergeten... poep scheppen, elke dag weer. Emails, Whats-App berichten, Messenger, telefoontjes beantwoorden. Geen moment rust, geen moment. Soms ging de telefoon nog 's avonds heel laat, werd ik gebeld voor hulpvragen van adoptanten uit Nederland. Vaak had men er geen weet van, en soms zelfs geen begrip voor mijn extreem moeilijke situatie. Dat is hard, aan alle kanten, heel hard.
En of het nog allemaal niet genoeg was, kreeg Felix (als laatste nog hier van dit nestje) ook nog eens een botbreuk en moest hij geopereerd worden:
Na weken van gekmakende zorgen lijkt de zon nu weer door te breken. Gelukkig gaat het steeds beter en mag ik elke dag wel een genezen pupje mee naar huis nemen. Al die tijd heb ik mij verzekerd geweten van de hulp en ondersteuning van mijn team in Nederland. En heel veel lieve mensen die er via Social Media (met name Facebook) al van hadden gehoord. En ons zoveel mogelijk ondersteunden en dat blijven doen. Met lieve woorden, maar ook financieel. Gelukkig maar, want toen de dierenarts mij de (voorlopige) rekening gaf... En er komen er dus nog meer...
Maar vandaag, vandaag scheen de zon weer, letterlijk en figuurlijk. Want als je op deze manier wordt begroet als je thuiskomt, dan verdwijnen je zorgen toch even als sneeuw voor de zon!
Op de beelden ziet u, onder andere: Marley, Beer, Bram en Paultje. Loopt u met me mee?
Aan iedereen die, op welke wijze dan ook, geholpen heeft en ook aan iedereen die ons nu en in de toekomst ondersteunt: Heel veel dank! Ik kan het niet alleen....
Lieve groet,
Arnolda Westerduin
Amfissa, Griekenland
Klik op het logo en help alstublieft. Dank u wel - Efcharisto polí
Het is alweer een maand geleden dat onze kerstboom door vele donateurs zo mooi vol gehangen werd met kerstballen en de bijbehorende donaties voor de hondenhuizen binnen kwamen.
De smid is aan het werk gegaan en heeft al enkele hondenhuizen gemaakt.
De hondenhuizen zijn zeer stevig en perfect geïsoleerd, staan op pootjes en zijn gemaakt van gerecycled materiaal. Zo zijn de honden beschermd tegen regen, kou en wind.
Van levensbelang, letterlijk!
Kijk eens hoe mooi ze zijn geworden:
Helaas hebben we nog niet voor elke kennel een hondenhuis kunnen laten maken.
Wilt u ons (blijven) helpen en het mogelijk maken dat ieder hondje lekker kan slapen in zo een prachtig stevig hondenhuis?
Klik op de foto's hierboven en u ziet vanzelf welke mogelijkheden er zijn.
Dit jaar staat onze Kerstactie in het teken van de vele onlangs geredde pupjes.
Met in the spotlight: Beer.
Pupje Beer lag in een afgelegen veld te huilen.
Hij werd opgemerkt door een dorpsbewoner en die bracht hem naar Arnolda.
Waarom Beer niet kan staan en lopen bleek bij de dierenarts: zijn heupkop is gebroken.
De dierenarts vermoedt dat Beer ernstig mishandeld is en daarna werd gedumpt.
Voor Beer en alle hondjes die deze Kerst niet in een zacht en warm mandje zullen kunnen liggen, proberen wij ook dit jaar zoveel mogelijk kerstballen in de boom te hangen.
Helpt u ons daarbij? Voor elke donatie hangen wij een bal in de boom!
Klik op de boom en laat de boom vol ballen hangen!
Namens Beer en alle andere hondjes: Heel veel dank!
Wat doen wij met uw donaties?
Zoals u in de video kunt zien is er zeer dringend behoefte aan warme plekken,
goede, stevige hondenhuizen. Voor de hondjes die buiten moeten slapen.
Die gaan we ter plekke laten bouwen.
Op maat gemaakt, zeer degelijk, en goed geïsoleerd waardoor: warm.
Helemaal in het teken van Kerstmis...
❣️
Update 15 December:
Er zijn al donaties binnen gekomen, de boom is niet kaal meer!
Update 19 December:
Fantastisch! We hebben nóg meer ballen op kunnen hangen!
Update 24 December:
Dankzij de vele giften is de kerstboom echt mooi vol versierd geworden.
Heel veel dank en: Fijne Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar gewenst!
❣️
Update 6 januari 2023:
Vandaag is het Drie Koningen; tijd om de kerstboom op te ruimen 😊
Wij danken iedereen voor het zo enthousiast meehelpen en hopen dat u
over 11 maanden, bij het opzetten van de nieuwe kerstboom,
weer zo goed aan de hondjes zult denken.
We kunnen, dankzij u; dankzij alle gulle gevers, alle meehelpers, alle meedenkers,
nu de smid opdracht geven om de zo hard benodigde hondenhokken te gaan maken.
Om de hondjes te beschermen tegen kou en vocht.
Doet u in het voorjaar weer mee aan onze jaarlijkse Tulpen-actie?
Uw hulp blijft namelijk onontbeerlijk!
Elke euro telt, elke euro wordt gebruikt voor de hondjes!
Namens de hondjes:
Efcharisto polí!
Hartelijk dank!
❣️
Omdat niet iedere donateur er prijs op stelt dat zijn/haar naam in het openbaar genoemd wordt, zeggen we hier: Heel veel dank aan alle donateurs!
We hopen dat er nog vele volgen en dat de boom helemaal vol komt te hangen.
Marley heeft kogelgaten in zijn lijf, zijn oren zweren, hij heeft Leishmania, Psora, Ehrlichea, en poept bloed. De pijn moet ondragelijk zijn. Of hij het gaat redden is de grote vraag. Ik doe er alles aan om dit lieve, lieve manneke er bovenop te helpen. En hij is zó dankbaar. Ondanks alles wat hem is aangedaan is hij het vertrouwen in de mens niet verloren. Hij weet, in alle wijsheid die honden hebben, dat niet ieder mens slecht is.
Dat blijkt wel op de video, hoe hij reageert op mijn strelende hand:
Marley krijgt 2 soorten antibiotica, Milteforan, speciale oorzalf en pijnstillers. En natuurlijk heel veel liefde. Of hij het gaat redden is de vraag. Ik doe er in ieder geval alles aan om hem te helpen.
Marley wordt opgenomen in ons Friends for Life Programma. Wilt u Marley helpen en "adopteren op afstand"? Ga naar: [de website] of [de weblog] voor alle informatie.
Het is al laat op een zondagavond als ik terug rijd van Athene-luchthaven naar huis. Het eerste deel is goed te rijden, het tweede deel is lang en donker en voert door de bergen naar de dorpen Arachova (skigebied) en Delphi (beroemd om de oudheden). Grieken die een vakantieverblijf in deze omgeving hebben, gaan in grote getale terug naar hun huis in Athene. Het is druk in tegenovergestelde richting en wie al eens op de Griekse wegen heeft gereden, weet dat Griekse automobilisten het niet nauw nemen met snelheidsbeperkingen of doorgetrokken strepen. Van een éénbaansweg wordt dan ook met alle gemak een tweebaansweg gemaakt, en daar moet je dan maar op anticiperen. De weg slingert en er is geen verlichting. Een kwartier voor het dorp Arachova schrik ik me een hoedje als er midden op de weg een hond zit. Juist in een bocht waar met hoge snelheid gereden wordt. Ik bedenk me niet en keer bij de eerste de beste mogelijkheid om. Ik parkeer mijn auto in de berm en stap uit. Auto's razen echt langs mij heen. De hond vermoedt dat ik wat te eten voor hem heb en wil naar mij toe. Maar hoe? Het is levensgevaarlijk, ik durf bijna niet te kijken, mijn hart bonst in mijn keel en ik wacht op de klap die gaat komen. Hoe hij het voor elkaar krijgt zal ik nooit begrijpen maar ineens staat de hond naast mij bij de wagen. En niet alleen, naast mij staat ineens nóg een beeldschoon hondje!
Wat nu? Nu ik A heb gezegd, zal ik ook B moeten zeggen. Ik gooi wat voer achter in de auto, waar ik twee hondenkooien in heb en al snel springen ze er allebei in. Sneller dan verwacht rijd ik met mijn twee nieuwe aanwinsten richting huis. Daar moeten ze een nachtje in de auto blijven, alvorens ik ze de volgende ochtend mee zal kunnen nemen naar de opvang.
De volgende dag word ik blij begroet door twee enthousiaste hondjes. En ik geloof mijn ogen niet; het blijkt een echt liefdespaartje te zijn, een reutje en een teefje.
Nog nooit heb ik gezien dat een reutje zijn teefje zó lief benadert en verzorgt. Regelmatig zie ik hem haar vacht verzorgen. Ze eten en slapen samen en zijn zo blij als ze mij zien!
Het zijn net de hondjes uit de beroemde Disney-film en ze krijgen dan ook de toepasselijke namen: Lady en Dexter.
Het is vaker voorgekomen dat ik iets wenste voor een hond, bijvoorbeeld een boerderij of een rustige omgeving bij wat oudere mensen. En wat ik heb geleerd, is dat ik deze wensen uit moet spreken.
Voor Dexter en Lady wens ik dat zij samen een baasje mogen vinden. Want dit Liefdespaartje uit elkaar halen... dat is absoluut onmogelijk. Het wordt spannend of dat gaat lukken.
Ze verdienen een fijne plek waar ze samen oud mogen worden.
Update 19 November:
Bij een bezoek aan de dierenarts bleek dat beiden gezond zijn. Alle testen op Leishmania, Ehrlichea en Babiose zijn negatief. De dierenarts vermoedt dat Dexter 9 jaar is en Lady 6 jaar.
Ik hoop van ganser harte dat dit lieve paartje nog vele gelukkige jaren mag beleven bij een lief gezin in Nederland. Samen in een zachte warme mand... Misschien wel onder de kerstboom?
Vaak denk ik: het kan niet erger. Maar dan blijkt... dat kan het wél. Zo ook de afgelopen dagen.
De beelden zijn vreselijk, vergeef me dat ik ze toon maar ik kan niet anders. Het delen van al dit leed en uw medeleven helpt mij om door te kunnen blijven gaan. Want ik kan het niet alleen en ik hoop, maar vertrouw er ook op, dat u dit begrijpt en mij en deze lieve honden zal (blijven) ondersteunen. Leest u alstublieft tot het einde van dit bericht, u vindt er een filmpje om vrolijk van te worden. En dat hebben we nodig...
Mag ik u allereerst voorstellen aan Ariël? Ze strompelde al een poosje rond in het buitengebied van Amfissa. Niemand keek naar haar om. Ze kreeg af en toe wat voedsel toegeworpen maar was op zichzelf aangewezen. Toen ze bij mij in beeld kwam, heb ik haar meegenomen naar de dierenarts. Een röntgenfoto liet zien dat ze een zeer gecompliceerde heupbreuk heeft en... hoogzwanger is.... Arme schat, wat moet ze een ondraaglijke pijnen geleden hebben. Ze moet geopereerd worden, maar eerst zal ze haar kleintjes op de wereld moeten zetten.
Bij mij is ze op dit moment veilig en wordt ze, uiteraard, omringd met de best mogelijke zorg.
En dan... Luna. Ook voor haar sloeg het noodlot toe. Ze werd aangevallen door twee reuen en een groot gat in haar kaak was het gevolg.
De beelden zijn schokkend, ik weet het. Maar het is de harde werkelijkheid. De foto's laten zien hoe erg ze toegetakeld werd. Met woorden is dat niet uit te leggen. Ook met Luna heb ik mij naar de dierenarts gespoed. De wonden en het immens grote gat zijn gehecht en ze krijgt de benodigde medicatie van mij.
De medische kosten zijn torenhoog en ik heb geen andere keus dan u te vragen te helpen.
Wilt u dat doen? Elk bedrag is welkom, samen kunnen we een heel eind komen, bergen verzetten!
Als u wilt en kunt helpen, klik dan alstublieft op deze knop:
Om dit bericht toch vol positiviteit af te sluiten; begin deze week werden vele pupjes bij mij gedumpt. Ze zijn zich, gelukkig, niet bewust van het vreselijke lot wat hun bespaard is gebleven en leven nu zoals pupjes moeten leven; vol vreugde en geluk.
Namens de honden: heel veel dank en lieve groet vanuit Griekenland 🇬🇷
Er wordt zo vaak gesproken over "honden met een rugzakje". Waarmee bedoeld wordt: honden met een trauma. Omdat hun leven, het begin van hun leven, niet zo was zoals we het zo vurig zouden wensen voor ieder levend wezen. Honden in ernstige nood, vreselijk mishandeld, verwaarloosd, gedumpt, ziek, op sterven na dood achtergelaten in onherbergzaam terrein...
Dát zijn de honden wiens leven wij redden. Voor wie wij ons dagelijks, 365 dagen per jaar, dag en nacht inzetten. En juist díe honden, die niet opgegroeid zijn met de garanties van elke dag iets te eten en drinken, een veilige plek, warmte, (medische) verzorging en liefde... juist díe honden wéten het.
Ze weten het wanneer de juiste mens op hun pad komt die ze omhoog trekt uit de poel van diepste ellende en hevig lijden. Mensen die ze accepteren zoals ze zijn, en met heel veel geduld, begrip en liefde willen toewerken naar een prachtige toekomst samen. Ze wéten het; dat ze deze mens(en) wel kunnen vertrouwen en durven dan hun hart geven.
We zien het dagelijks gebeuren en ook nu weer met Ramona. Ook zij heeft de meest vreselijke dingen meegemaakt, maar komt nu langzaam maar zeker bij, bloeit op en ontpopt zich als een Trouw Maatje.
Ook Ramona is een hond-voor-het-leven. Een Trouw Maatje die haar Trauma's achter zich aan het laten is. Haar rugzakje aan het dichtdoen is en haar koffertje aan het pakken is. Omdat ze het onmetelijke geluk heeft dat ze geadopteerd is en straks met de Kerst in een heerlijk warme en zachte mand onder de kerstboom zal liggen.
Na haar medische verzorging (zie de video) heb ik haar, in afwachting van haar reis, niet terug kunnen brengen naar het hok waar ze in moest zitten. Ze verblijft nu bij mij in huis en wordt met de dag vrijer en gelukkiger.
Zoals honden dat doen leeft ze in het moment, laat ze haar trauma's achter zich en zal een echt Trouw Maatje zijn voor haar mensen in Nederland. Het afscheid van haar zal, zoals altijd, moeilijk zijn. Maar omdat ik zeker weet dat ze het goed krijgt kan ik haar loslaten. Met alle liefde loslaten...
Nu hoop ik natuurlijk dat zoveel mogelijk hondjes hier voor de winter weg kunnen.
Dat al deze lieverds een mooi plekje vinden in Nederland en dat ze nooit meer buiten hoeven te slapen maar altijd in een zachte en warme mand kunnen liggen.
Deze lieverds wachten op adoptie, geef ze een kans!
