Mara (Maria)

Hoi allemaal,

Het heeft even geduurd, maar hier dan mijn eerste ervaringen.

Mijn naam is Mara (voorheen Maria) en ik ben op 17-03-2014 in Nederland aangekomen. Ik ben samen met 6 broertjes en zusjes (Terry, Lefti, Kopella, Olga, George, Attis) gevonden op het Griekse eiland Kefalonia. Ik ben geboren op 02-11-2013, heb een lichtbruine vacht met wat wit en zwart er doorheen en weeg nu 9,1 kg en ben 45 cm hoog.

Het duurde even voordat ik dit verhaal kon maken, want ik moest natuurlijk eerst een inburgeringscursus volgen om Nederlands te leren lezen en schrijven. Maar dat heb ik snel afgerond, aangezien ik best wel leergierig ben.

Op 17-03-2014 begon mijn reis naar Nederland en ik ben om 19.00 uur gearriveerd op de plaats van bestemming, namelijk Nijkerk. Ik had geen idee wat er ging gebeuren, maar ik was natuurlijk moe van de lange reis en had ook weinig gegeten en gedronken. Ik word daar vervolgens door een onbekende man uit de auto gehaald, die van alles tegen me zei, maar ja, nog geen inburgeringscursus gehad, dus ik snapte er niets van. 

Eenmaal binnen eens even rondgekeken en ja hoor, daar liep een soortgenoot. Ietsje ouder en zo gek als een deur. Hoewel ik hem duidelijk maakte dat ik moe was en honger had, dacht die gek dat we gelijk konden gaan spelen. Nou, toen heb ik duidelijk gemaakt dat er die avond met mij niet meer gespeeld werd. Ik heb wat gegeten en gedronken en heb toen een lekker plekje uitgezocht om een uiltje te knappen. 

Mijn soortgenoot, die trouwens Spike heet, kwam er vervolgens gezellig bij liggen en zo hebben we de eerste avond tot 03.00 's nachts doorgebracht (maar die baas snurkt wel een hoop, zeg).

De volgende dag voelde ik me al een heel stuk beter en toen ben ik die rare snuiter Spike maar eens wat meer van dichtbij gaan bekijken. Nou, die is erg lief en sociaal en wil maar een ding, spelen. Dus wij met zijn tweeën de tuin in. Na een half uurtje hebben we die aardig verbouwd (och, het was toch al niet veel bijzonders) en werd er een rustpauze ingelast. 

Maar ik moet wel zeggen dat ik het gelijk goed met hem kan vinden. Hij heeft ook lekker voer, wat ik ook lust. Maar ik heb een eigen bak en inmiddels ook geleerd dat we alle twee ons eigen voer op moeten eten.Voor de rest hebben we die dag veel gespeeld en veel geslapen. En aangezien hij best heel leuk is, pas je ook samen in een mand.

Nu passen we er nog samen in

De volgende dag kreeg ik zo'n raar ding om mijn nek en zijn we de buurt gaan verkennen. En daar ligt toch een hoop op straat wat je allemaal op kunt pakken, hahaha, net een paradijs. Inmiddels gaat mijn voorkeur wel uit naar oud vuurwerk om op te kauwen en konijnenkeutels om op te eten. Op straat kom je natuurlijk ook andere honden tegen. Dan ben ik toch even afwachtend, want ik weet natuurlijk niet of ze allemaal even leuk zijn. Maar als ik van het baasje er naartoe mag, dan zit het wel goed. Ik was wel bang toen ik Baco voor de eerste keer tegenkwam, da's een hele grote zwarte Bouvier. Maar de tweede keer heb ik toch geprobeerd om hem om te duwen. Maar dat lukte niet, zelfs niet met de hulp van Spike.

En zo kom je steeds meer hondjes tegen. De meesten daarvan willen wel spelen, dus we hebben een hoop lol in het losloopgebied met zijn allen (en tussendoor natuurlijk even konijnenkeutels eten).

Eerst even verkennen en dan.... vol er in! 

Maar er zijn ook nog andere leuke plekken, zoals het bos in Hoevelaken of bij Kasteel Groeneveld in Baarn. In Hoevelaken hebben ze allemaal smerige slootjes en daar kun je lekker in rondspringen. Volgens mij vindt het baasje het niet zo geslaagd af en toe, maar ik heb me toch een partij lol....

En als je dan goed nat en smerig bent, dan ga je nog even door de zandhopen heen voor het maximale effect. Helemaal schitterend. In Baarn is het wat anders. Daar is veel meer water en het is ook schoner.

Spike wil vaak niet verder het water in dan met zijn pootjes, maar ik drink gewoon uit die volle waterbak als ik erin sta. En Spike gaat dan vanzelf mee. Lekker verfrissend zo tijdens het wandelen en spelen.

Met z'n tweeën is het toch leuker!

Voor de rest leer ik natuurlijk heel veel van Spike. Als je buiten loopt en het baasje roept, dan moet je even naar hem toegaan en dan krijg je wat lekkers....al is het soms wel lastig als die heerlijke konijnenkeutels er liggen. En als je wat kunstjes doet zoals liggen en zitten, dan levert dat ook wat op. Ja, je hoeft hier niet zo gek veel te doen voor je eten.

Ik ga inmiddels ook op cursus, een pubercursus noemen ze dat. Voor de puppycursus was ik al te oud, maar nu ben ik de jongste. Maar dat maakt niet uit, we hebben thuis wat geoefend en ik doe het net zo goed (of slecht) als de rest. De laatste keer moesten we door zo'n rare tunnel. De eerste keer heb ik die maar eens rustig verkend. Maar tot mijn verbazing krijg je aan het eind van de tunnel voer. Dus de tweede en derde keer ben ik er maar wat sneller doorgegaan, want stel dat iemand anders dat voer opeet.

Ook bij de dierenarts is het leuk. Ook daar krijg je veel lekkere dingen, dus daar ga ik ook graag naar toe. Af en toe een prikje en dan bekijken ze je even van alle kanten, wat voer erin, even wegen en je bent weer klaar. Volgens de dierenarts ben ik goed gezond en mooi op gewicht.

Ik maak dus nu in korte tijd heel veel nieuwe dingen mee. Ik ben nergens bang voor, maar ik kijk altijd wel even de kat uit de boom. Daarin heb ik toch een wat andere stijl dan Spike, die overal op de banzai manier inspringt. Gaat ook wel goed, maar past niet helemaal bij mij.

Ik ben inmiddels ook goed gewend aan de dagelijkse routines met wandelen en eten en aangezien ik toch 3 keer per dag voer krijg, schrok ik ook niet meer. 

Ik doe wel samen met Spike na het eten een wedstrijd wie het hardste kan boeren.

Ik merk wel dat ik per dag meer kracht en uithoudingsvermogen krijg, maar ik ben nog niet sterk en zwaar genoeg om het van Spike te winnen. Hij is iets kleiner maar weegt een kilootje of 11 en dat zijn allemaal spieren. Dus met het spelen loopt die mij gewoon omver. Inmiddels leer ik wel beter om hem te ontwijken. Maar wacht maar tot ik groot ben, dan kan ik hem nog beter partij geven. Maar als ik aan zijn oor hang, dan kan die toch geen kant meer op.

Zo, als Spike even niet kijkt, steek ik lekker mijn tong naar hem uit!

Dat was het voorlopig dan even. Ik hoor Spike al weer roepen dat ik niet zolang achter de computer moet zitten, schijnt niet gezond te zijn. Nog even mailen met wat kennissen in Griekenland en dan gaan we weer verder met het vernieuwde tuinontwerp. Ik denk dat we wat bergen en dalen aan gaan leggen, anders is het ook maar zo'n platte bedoening. Dus voorlopig weer even druk, maar over een tijdje volgt er wel weer een nieuwe update........

Oh ja, en als u nu denkt, zo'n hond wil ik ook, dan kan dat. Er staan er nog heel veel op de website en die zijn allemaal even leuk, maar er is nog maar een familielid van mij dat niet geplaatst is op dit moment en dat is Attis.......

Goh, zit mijn zus Mara reclame voor me te maken.... Da's een typje zeg! 

Die is net zo leuk als ik (ik heb trouwens gisteren nog met hem gemaild en gehoord dat hij ook geslaagd is voor zijn inburgeringscursus). Ook hij kijkt echt uit naar een definitief plekje.

Groetjes van Mara en Spike

Vul mijn bak maar het eerst, Spike heeft vet genoeg! 

Brend

Vanaf het eerste moment dat ik zijn foto zag van zijn aankomst op Schiphol op 14-2-14, wist ik het: dit is mijn Grieks hondje.... Normaal kon ik het wel relativeren en redenen aandragen om het niet te doen, alleen zei nu elke vezel in mijn lijf dat ik dit hondje niet voorbij mocht laten gaan. 

Dolgelukkig stond ik dan ook door de kamer heen te springen toen ik diezelfde avond nog een telefoontje kreeg dat ik zijn gastgezin mocht bellen voor een bezoek. 

Kijk maar: onafscheidelijk....

Een paar dagen later gingen we samen met mijn andere hond Bully op pad om Brend te bezoeken. Dolle pret hadden die 2 en ook het gastgezin zag dat het goed ging. Na een huisbezoek bij ons thuis mochten we Brend een paar dagen later op gaan halen. 

Bully had nu pas door dat het echt was en is hem even een paar dagen uit de weg gegaan maar daarna was het goed en nu zijn ze haast onafscheidelijk van elkaar. 

In het begin was wel te merken dat Brend wat “achterliep” qua gedrag en leren maar hij heeft dat razendsnel ingehaald. Het is een hele vrolijke, ondernemende en ondeugende hond maar ook 1 die heel snel leert en hier enorm veel plezier uithaalt. 

Puppycursus vindt hij dan ook helemaal geweldig en niet alleen voor alle snoepjes die hij krijgt.... Alles wat buiten vleugels heeft is erg leuk, vooral om het te besluipen en dan helemaal na te kijken waar de vogel heen vliegt. 

De bench is geen probleem, al ligt hij het liefst wel languit op de bank. Maar het liefst ligt hij achter mijn benen als ik ga slapen, om me ’s morgens met een natte lebber wakker te maken. Even heeft hij een tijdje last gehad van verlatingsangst maar ook dat hebben we overwonnen en nu ligt hij lekker te slapen als we er niet zijn.

We hopen nog heel erg lang van dit heerlijke stel te genieten en ik ben blij dat ik naar mijn gevoel heb geluisterd en dit geweldig lieve en mooie hondje met een prachtkarakter een gouden mand heb mogen geven. We zouden echt niet meer zonder hem kunnen..... Hij is een deel van ons gezin.

Liefs Brend, Bully, Michael en Wendy

Niena (Terry)

 

Het is inmiddels drie weekjes geleden dat we Terry (inmiddels Niena) hebben geadopteerd. We zijn super blij met haar en zij volgens mij ook met ons. Het voorzichtige van Niena heeft inmiddels plaatsgemaakt voor baldadigheid op zijn tijd. Ook dit is leuk en betekent zo nu en dan goed opletten wat ze pakt! 

Ze doet het erg goed en vindt alles even leuk.

Bos, strand, narcissenvelden, boswandelingen en ook strandwandelingen, bezoek aan en van familie, vrienden buren en spelen met andere hondjes etc. 

Ook op puppycursus gaat het goed en laat ze zien een slimme meid te zijn. Eerst keek Niena de kat uit de boom, maar al snel kwam haar wens te spelen met anderen naar boven. Spelen, spelen en nog eens spelen met andere hondjes is haar favoriete bezigheid.

 
Het ophalen van Niena was best een zenuwachtige aangelegenheid. Er vlogen allemaal vragen door mijn hoofd: "Zou ze wel mee willen, zou ze netjes blijven in de auto, hoe is het voor het gastgezin als ze vertrekt etc etc.

Gelukkig was ze heel rustig en nadat ik haar met hulp van het gastgezin in de auto had vastgezet aan de riem, kon de reis beginnen. Ze was voorbeeldig rustig, en liet direct haar Griekse aard zien; bij vele bochten ging ze van de ene zitplek in de auto naar de andere.

Ze wilde zijn waar de zon was! 

 Aangekomen bij haar nieuwe huisje was het: kennismaken met de rest van de familie en daarna voorzichtig snuffelen en liggen op een dekentje. Al snel werd weer vertrokken voor het uitzoeken van een mandje. Hoewel de baasjes een specifiek mandje in gedachten hadden, bleek Terry prima in staat haar eigen mandje uit te zoeken in dierenwinkel.
Ze ging de mand niet meer uit, dus met mand en al in de kar en mee naar de auto. Sindsdien heeft ze meerdere speeltjes uitgezocht en is ze groot fan van de dierenwinkel.

Op het strand is ze nu één keer geweest, waarin ze kennis heeft gemaakt met de zee. Heel zout dat water, maar heerlijk dat losse zand en de vele andere hondjes. Ze geniet werkelijk van alle momenten, waar het dan ook is.....

Bij onze laatste tour langs de hyacinth- en narcissenvelden hadden wij haar neus constant tussen ons in. De geurtjes die ze kon ruiken vanuit de cabrio vond ze geweldig! Ze geniet er enorm van.

Bij de velden vond ze trouwens de aarde enorm lekker ruiken en moesten we haar tegenhouden niet te veel bollen op te graven! 

Naar de bollen, naar de prachtige bollen....
Waar je sprakeloos geniet van de kleuren die je ziet...

Bij ons in de buurt kent ze bijna alle andere hondjes en ze kan met allemaal opschieten. Helaas zijn er ook hondenbezitters die hun honden niet willen laten spelen, dus lopen er enkele aan Niena voorbij. Dit vindt ze jammer, maar gelukkig zijn er bijna elke wandeling wel één of meer hondjes die wel willen en mogen spelen.

Ook de volkstuin vind ze heerlijk en hier heeft ze een vriendinnetje waarmee ze zich uren vermaakt. Spelen tot ze uitgeput naast elkaar in het gras gaan liggen en o ja, als het even kan en mag, liever op een kussen op een bankje in de zon...... Niena is immers een Grieks prinsesje....

Bij ons in de winkelstraat heeft ze de harten van de winkeliers gestolen. Ze komen haar graag even gedag zeggen en even met haar spelen in de dagelijkse uitjes rond het huis. Volop bewonderaars dus aandacht genoeg en als ze dan even niet in de picture wil zijn, is een balkon met uitzicht natuurlijk ook gewoon geweldig!

Kortom, het leven is één groot feest. Eigenlijk zonde dat er af en toe geslapen moet worden.....

Ilse

Inmiddels is Ilse al weer anderhalve maand bij ons, tijd gaat snel en ze groeit als kool.  Het is een ontzettend leuke, nieuwsgierige, lieve en soms ondeugende puber!
Ze heeft al erg veel geleerd; de commando's: hier, zit, plaats, vrij, af, voet kent ze al goed en op de hondencursus doet ze enorm haar best.

Wij zijn dol op haar en zij ook op ons, zolang ze natuurlijk wel op tijd haar eten krijgt....
Twee  keer per week gaat ze mee met de uitlaatservice en dan mag ze 2 uur rennen door het bos met de andere honden van de roedel. 
Daarnaast gaan wij ook nog eens 2 keer per week op pad met haar. Naar de hondenspeeltuin die we hier in de buurt hebben en naar een bos, strand of andere plek waar ze lekker los kan rennen. 

Ze is energiek, houdt van speuren en alles wat ze ziet wekt haar interesse, vooral de eenden hier in de buurt moeten het ontgelden; lekker er achter aan rennen en iedere hond die ze tegenkomt, daar moet mee gespeeld worden.

Kortom; wij zijn erg blij met Ilse!

Groet,
Danielle en Hein en een poot van Ilse.

Fani - hoe gaat het nu met haar?

Update Fani - 30 maart 2014

Op deze zonnige dag in maart willen wij u graag laten weten hoe het nu met Fani gaat.
Lieve, mooie Fani, moeder van Sjors, Sjimmie, Honey, Misty en Lily, allen met hetzelfde geweldige karakter; zó ontzettend lief!
Door de fantastisch inzet van ons gastgezin, het uitgebalanceerde voedingsprogramma van Prins, begeleiding door hun Care Team en heel veel liefde en vertrouwen, is Fani uitgegroeid tot een prachtige hond met heel veel plezier in het leven.
Ze is zelfs al mee geweest op vakantie in Nederland, heeft flinke wandelingen gemaakt, kennis gemaakt met een varken en een paard en is uit haar bol gegaan toen ze heerlijk door het Hollandse verse gras mocht rennen. 

Fani was er in Griekenland zeer, zeer slecht aan toe. Zij heeft al haar energie aan haar pupjes gegeven en moest zelf bijna het onderspit delven. Gelukkig is ze op tijd opgevangen en naar Nederland gebracht waar de toekomst haar nu tegemoet lacht.
Omdat foto's meer zeggen dan 1000 woorden, sluiten we dit verslagje af met nog meer foto's.
Daar word je toch vrolijk van?! 

Oeps... van de straat in Athene naar een hotelkamer in Limburg!

Charlie (Roulie)

  

Hallo, ik ben Charlie. Toen ik naar Nederland kwam, heette ik Roulie. Maar mijn vrouwtje noemt mij ook wel eens "Smeerkeesje" omdat ik niets liever doe dan door de modder rollen met andere honden en dan zo lekker vies word!
Die komen we veel tegen in het park, waar we vaak naar toe gaan. Mijn beste vriendjes zijn de grote witte Husky van de buurman, een Border Collie én een hele grote Podenco. Ik noem ze ook wel "mijn grote broers". En ik wind ze elke keer weer om mijn pootje! Dat hebben ze zelf niet door en dat laten we maar zo!

Toen ik pas in Nederland was, ben ik eerst een paar daagjes bij een heel lief gastgezin geweest. Toen was ik nog wat kleiner en daar liep ik gewoon onder de andere honden door! 
Maar ik ben al veel gegroeid en een echte grote knul geworden. Mijn vrouwtje zegt steeds dat ze heeeeel erg blij met mij is. En dat we 5 april naar de hondencursus gaan. Wat dat is, dat weet ik niet. Ik ben benieuwd.
Daaaaag!
Pootje van Charlie!

Tiger

Lieve Dog Rescue Greece,

Hierbij een berichtje van Tiger.

We hebben zijn naam gehouden omdat het echt een Tiger is geworden. 
Hij houdt erg van spelen en rennen en dat kan hij goed bij ons. Lekker om het meer en met andere honden spelen!

 
  

Ook op het strand was het allemaal even wennen maar zodra hij andere honden zag, begon hij druk te spelen en te rennen. Met kinderen is het een lieve schat... hij is altijd blij als de kids er zijn.
Hij heeft nog wel moeite met grote mannen; die vind hij nog wel eng, maar het vertrouwen komt steeds meer.
Tiger heeft woensdag proefexamen gehad en het behaald met allemaal tienen en 2 tien plus.
Vanavond heeft hij examen puppy cursus... hij vindt het leuk en fijn om met andere honden te spelen.

 


Bedankt Dog Rescue Greece voor het naar Nederland halen voor onze lieve hond Tiger, en natuurlijk bedankt voor het gastgezin waar Tiger even te gast was.


Veel liefs en een grote poot van Tiger!!

Zeus - het vervolg; een lijfje vol hagel

Onlangs berichtten we al over Zeus en vandaag willen we nog enkele foto's laten zien. Geen foto's van de buitenkant, van het vrolijke koppie van Zeus. Dit keer laten we de röntgenfoto's zien die onlangs door de Nederlandse dierenarts zijn gemaakt. Op de foto's is duidelijk te zien hoeveel hagel er (afgezien van de gigantische verwonding aan zijn schouder) in zijn lichaam is gekomen; er werden maar liefst 140 kogeltjes geteld. En dat, terwijl er in Griekenland al heel veel hagel verwijderd was.

Al die witte puntjes zijn kogeltjes!

 

Wanneer ben ik aan de beurt?

Die laatste 140 kogeltjes kunnen niet verwijderd worden. Is ook beter van niet. Het lichaam kapselt de kogels in, waar hij geen last van heeft en bij een operatie zouden organen beschadigd kunnen worden. Bovendien heeft hij al (te) vaak op de operatietafel gelegen! Zeus liet het zich allemaal braaf welgevallen, hij heeft geleerd dat sommige mensen nog wel te vertrouwen zijn en dat dierenartsen er zijn om hem beter te maken. Slimme hond!

Ook zijn zijn oren grondig schoongemaakt en wat kwam daar uit? Twee grote stukken Grieks graan. Gelukkig maar dat hij hier van verlost is. Ook Nederlandse honden kunnen hier veel last van hebben. Niet alleen in de oren, ook tussen de tenen kunnen deze aren voor veel ellende zorgen. Ze dringen zich in de huid en kruipen steeds verder het lichaam in.

 

De ronde hagelkogeltjes; daar kan Zeus oud mee worden. Ze hebben wel 1 nadeel..... als Zeus door beveiligingspoortjes gaat, hebben zijn baasjes heel wat uit te leggen!

Ter nagedachtenis aan alle hondjes die níet zoveel geluk hebben gehad als Zeus, en voor alle hondjes die nog steeds, elke dag weer, moeten leven met mishandeling, pijn en ontberingen, branden wij hier een kaarsje: 

We care for those who can not speak

Pip (Nandy)

 

 

Dag lieve mensen van Dog Rescue Greece! 

Hier even een berichtje van Pip... (Nandy),
Ik heb het zo naar mijn zin!!! 

Mijn baasjes zijn dol op mij want ik mag veel naar buiten om te spelen, te ontdekken en om te snuffelen!
Vorige week ben ik zelfs al op vakantie geweest naar Zandvoort,
de hele week op het strand en dat vond ik helemaal het einde!

 

Heb al veel dingetjes geleerd, zoals wachten bij de stoep
en alleen thuis blijven zonder bench.
En in ruil daarvoor kruip ik 's nachts stiekem bij mijn baasjes in bed
en pik ik lekker veel ruimte in....
Ook ben ik al veel gegroeid en heb ik bijna al mijn melktandjes gewisseld...

Ik ben echt een hele blije, lieve en speelse hond en heb het helemaal goed!

 

Zeus

Zeus....... Ons vosje uit Greece 

Toen wij dachten compleet te zijn met ons roedel van 4, kwam die verschrikkelijke foto voorbij van Zeus. Die foto kan iedereen zich nog herinneren.... hoe hij gevonden was nadat hij beschoten was met een shotgun..... 

Vanaf dat moment heb ik hem gevolgd via Dog Rescue Greece. Ik volgde DRG al een hele tijd, maar Zeus zat elke dag in mijn gedachten. Voor mij was het liefde op het eerste gezicht..... vooral omdat hij sterk was en het verschrikkelijke drama overleefd had. Na drie operaties, heel veel liefde en aandacht van iedereen daar ter plekke, inclusief de dierenartsen, had hij alles overwonnen en liet hij blijken het vertrouwen in de mensen niet verloren te hebben.
 

Al gauw was duidelijk dat hij bij ons mocht komen om bij te komen... Wij als gastgezin. (Oh jee.... ) Eindelijk, na een aantal operaties was hij sterk genoeg om naar Nederland te komen. Voor mij was dit een super bijzondere dag, omdat ik hem allang in mijn hart had gesloten. Ik weet als de dag van gisteren toen ik het telefoontje kreeg van Conny en Arnolda... dat alles goed verlopen was met de vlucht en dat Zeus bij hun in de auto zat om eerst nog een nachtje bij Arnolda door te brengen. 
Ik kon op dat moment niets zeggen door mijn tranen van geluk. 

De volgende dag kwam Arnolda Zeus brengen....en hij kwam gelijk in onze roedel van vier, waarvan ook twee rescue doggies. Het verliep buiten verwachting goed, maar hij moest nog wel even wennen aan alle aandacht van onze andere 4 schatten. Zeus was helemaal in de wolken van geluk en elke dag draagt hij zoveel mogelijk knuffels in zijn bekkie en maakt heerlijke geluidjes van genot. Heel snel was hij een deel van onze familie en na een paar dagen hebben we besloten om geen gastgezin voor hem te zijn....maar om hem voorgoed die warme mand te geven die hij zo verdiende. Hier was iedereen verliefd op ons vosje Zeus. Daar ik een geweldige partner heb, die ook voor hem gevallen was, en die mij groen licht gaf, is voor Zeus een nieuw leven begonnen hier bij ons. Hoe mooi is dat?! 

Zeus laat zijn verleden nu achter zich en kijkt vooruit. Elke dag is een feest met zijn 4 vrienden; Patter, Bölles, Semmy en Tessa en onze 2 katten Dikkie en Boelie waar Zeus helemaal verliefd op is. Een lieve, vrolijke hondenroedel van vijf! Tja ...we hadden nog een plekje vrij 's avonds op de bank .
Ha ha; Zeus leert snel! 

In het begin vloog hij op zijn voerbak als het etenstijd was. Nu gaat hij zitten net als de rest die hem voordoen hoe het moet. Hij weet precies wat "kom hier" betekent en gaat gelijk zitten en als beloning dan ook weer een klein snoepje. Hier worden elke week alle honden geborsteld, dus ook onze nieuwste telg. Hij vindt het heerlijk. In het begin vond hij de auto akelig, maar na 3 dagen wist hij "als ik in de auto moet, gaan we naar het bos en daar is het weer feest met zijn vriendjes; spelen, rennen, graven, heerlijk uitwaaien met z'n allen en dit twee keer per dag. (soms zelfs drie keer) Aan het tuigje lopen gaat prima al waaiert hij wat van links naar rechts, maar ook dat komt goed. Blaffen kan hij ook goed en haalt soms alles uit de kast om zijn zwaar geluid te laten horen.....voor zo'n klein vosje zitten er genoeg decibellen in! 

Hij moet nog wel leren dat het vrouwtje wel eens van huis gaat en ook weer terug komt. Huilen als een baby dat kan hij ...ook al is zijn roedel bij 'm. We oefenen elke dag, en het gaat steeds beter. Want er komt een behoorlijk geluid uit ons vosje, wat je niet zou verwachten. Maar het komt allemaal goed. Eten behoort hoort ook bij zijn favoriete moment van de dag, maar nu met beleid. Prachtig om te zien hoe hij zich heeft aangepast. Ik kan nog wel uren schrijven over het wel en wee in onze doggie familie maar het belangsrijkste is vermeld. Zeus is gelukkig en wij ook, dat is het belangrijkste! Lief, dapper, sterk, aanhankelijk, slim, speels en een tikkeltje ondeugend zoals een jonge hond hoort te zijn......dit is Zeus. En zo kan er elke dag een nieuwe wereld open gaan voor een rescue hondje....... 

 

Ondanks Zeus zijn negatieve ervaring heeft hij het vertrouwen in de mens niet verloren en dat wil wat zeggen over zijn karakter. Bij deze wil ik iedereen die ook maar iets te maken heeft met Dog Rescue Greece, Conny en in het bijzonder Arnolda en Willem, heel hartelijk bedanken voor alles. Had ik Arnolda niet gekend, had ik Zeus ook niet gekend. Zij verdient in mijn ogen de allergrootste knuffel die ik me kan bedenken omdat zij zich dag en nacht inzet voor Dog Rescue Greece. 

En dank voor alle lieve reacties op de Facebook pagina van Dog Rescue Greece. En niet te vergeten Linda en Animalization Strays in Greece. En alle dierenartsen die Zeus hebben bijgestaan. Nogmaals; Thanks! Dikke knuffel uit Limburg van ons allen. 

Naschrift van de redactie:
Wilt u ons (blijven) helpen honden zoals Zeus te redden en een mooi leven te bieden?
Via de Goede Doelen Stichting Geef Gratis kunt u veilig en eenvoudig online doneren. Maar u kunt ook zelf een leuke actie organiseren. Klikt u HIER voor meer informatie.
Dank u wel!