Rocky

Rocky kwam, zag en overwon... 

Zo angstig als hij was toen hij bij ons kwam, zo vrolijk en enthousiast is hij nu!

In het begin ging Rocky, als er nieuwe mensen kwamen, vertrouwd achter ons staan. 

Als wij dan zeiden ‘het is goed, kom maar,’ ging hij daarna ook daadwerkelijk kijken.

Er gingen een paar weken overheen tot hij helemaal zichzelf was… hij ontplooide zich met de dag meer als een echte, energievolle pup. Nu is Rocky een hond die zó vrolijk is en ook iedereen om zich heen vrolijk maakt. 

Een echte clown, dat is onze Rocky. 

Hij is al niet meer weg te denken uit ons gezin. 

Als we op pad gaan gaat hij gezellig mee ons mee. 
In de auto, naar de dierentuin, naar het dorp, naar school… je kunt het zo gek niet bedenken, of we nemen hem mee!

Hij is daardoor goed gesocialiseerd. 
Rocky speelt echt met alle honden, loopt zelfs al los en kan ook al goed luisteren. 

Uiteraard heeft hij echt wel zijn puberstreken hoor, met zijn leeftijd van 9 maanden nu… 
We hebben de hondenschool gesproken en gaan starten met een cursus, waar we veel zin in hebben!

Wij kunnen inmiddels echt niet meer zonder onze Rocky!!

Groetjes,

Alex, Bernadette, Danisya, Bryan en een poot van Rocky




Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Ella

Ella is nu ruim een jaar bij ons. Ze is superlief, voor iedereen. Ook voor de cavia's! 

Lekker kroelen is haar favoriete bezigheid. 

En Ella is gek op botten. 

Als ik een botje van de markt heb gehaald, houdt ze het bot vast en loopt er al piepend mee weg. 

Ze gaat het dan verstoppen in de tuin. 

En doet dan net alsof ze van niets weet en ontwijkt mijn blik. Maar ik kan aan het zand in haar neusgaten, haar zwarte pootjes en het zand in de tuin, precies zien waar ze het bot verstopt heeft!

Ella is een grote schat en we genieten elke dag van haar! 

Groetjes van Karina en een Pootje van:

Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Goldie en haar pups

Goldie is een lief en prachtig teefje dat in Griekenland was achtergelaten bij een autoverhuurbedrijf in de buurt van de luchthaven. 

Ze had het grote geluk dat ze onder de hoede kwam van Nederlanders die zich om haar bekommerden. 
Dit Nederlandse echtpaar, tevens goede vrienden van onze stichting, verbleven nog enige tijd in Griekenland, waardoor we de tijd en gelegenheid hadden om Goldie klaar te maken voor haar reis naar Nederland. 
Anders had een hondje als Goldie een zwervend bestaan zeker niet overleefd. 
Enige tijd na aankomst in Nederland bleek dat Goldie niet alleen naar Nederland was gevlogen; ze bleek in blijde verwachting te zijn! Iets wat de dierenarts in Griekenland, bij de check-up voor haar vlucht, nog niet had kunnen zien; toen waren de pupjes nog veel te klein. 



Zaterdag 13 februari was het zover: rond 13.00 uur kwam het eerste pupje, en de andere vijf volgden zeer spoedig. Het was een bevalling volgens het boekje en Goldie is een top-moedertje. 

Ze is dag en nacht in de weer met het verzorgen van haar pups en de kleintjes groeien als kool. 

Het is een genot om mee te maken en we blijven maar foto's maken! We hebben ze in een digitaal foto-album gezet zodat iedereen kan meegenieten. Mogen wij aan u voorstellen: 

Vallerie, Priscilla, Shenna, Choco, Sterre en Valentijn. 

Voor het foto-album, klik HIER. 

En op YouTube vindt u prachtige filmpjes:
 Video1 - Video2 - Video3 - Video4 - Video5 - Video6

Valentijn

Choco

Sienna

Sterre

Priscilla

Vallerie

Chase

Hallo dierenvrienden,

Mij is gevraagd een stukje te schrijven voor de blog van de stichting Dog Rescue Greece.

In 2015 zagen wij een foto voorbij komen van een hele schattige zwart/witte pup die samen met zijn moeder en broertjes en zusjes gered was van de straat in Griekenland. 

Na meerdere contacten met de stichting werd in augustus onze lieve Chase bij ons gebracht.

Moe maar voldaan zocht Chase gelijk zijn plekje, op wat nu voor hem zijn vaste rustplek is. 

Onze eerste kennismaking met Chase was super, hij begon heel vrolijk te kwispelen en te krioelen van plezier als hij aandacht kreeg.

Na een stroeve opstart om medische redenen (Chase bleek een darminfectie te hebben), gaat het nu heel goed met hem.

Hij en de kinderen zijn dol op elkaar en hij Is heel opgewekt en vrolijk.

Hij mag graag bij ons liggen en Is gek op aandacht van iedereen.

Spelen met andere honden doet hij heel graag en hij Is heel sociaal naar mensen toe.

Als wij thuis komen van werk, of in de ochtend beneden komen, wordt hij helemaal gek. 

Alsof we heel lang zijn weg geweest!

Heerlijk om zoveel liefde te krijgen van deze kanjer.

Hij eet goed, drinkt goed en het uitgaan en wandelen vindt hij heerlijk. Kortom; het is genieten met Chase.

Hem aan ons gezin toevoegen, is een hele goede stap geweest. 

Wat zijn wij blij met hem als ons gezinslid!

Onze dank is dan ook heel groot richting de stichting voor het in ons leven brengen van deze topper.

"A match made in heaven",  zoals ik al aangaf aan het bestuur.

Vriendelijke groeten van

Johan, Ellis, Damian en Caitlyn, 

en een pootje van Chase







Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Bono

Ik ben er voor gevallen, zo’n knappe Griek op de site van de te adopteren hondjes van Dog Rescue Greece… Na weken van denken, kijken en zoeken was er ineens de klik en heb ik ogenblikkelijk het adoptieformulier ingevuld. 

Bono kwam in het begin als een rustige en beetje timide hond over. Maar dat was niet vreemd, want hij was nog maar kort in Nederland. Dat rustige was er na twee weken dan ook wel af en hij veranderde in een lekkere spontane jonge hond. Gek op autorijden en lekker wandelen.

Met de katten samen ging het prima en af en toe wordt met eentje een soort tikkertje gespeeld. Ik heb Arnolda in het begin nog wel een mailtje gestuurd met de vraag of ik een hond of een zeehond had geadopteerd. Bono is namelijk gek op water en - natuurlijk - op modder. Ik ga ook vaak met een witte hond weg en kom terug met een zwarte!

Alleen dat jagen… poeh, poeh, daar heb ik een hoop moeite voor moeten doen om dat af te leren… vooral als je in een omgeving woont waar je bijna struikelt over de konijnen. En muizen, wat is er nou leuker dan muizen vangen? Hagedissen zijn ook wel grappig om te bespringen, vindt Bono. Ja, ja ik heb wel wat kronkelende staartjes achter zien blijven. Gelukkig laat hij de vogels en de konijnen nu met rust, maar múízen…

Op de hondencursussen veranderde hij van een ongeleid projectiel, in een best wel goed luisterende hond en heeft hij met mooie beoordelingen zijn certificaten gehaald. Inmiddels is hij ook gewend om te wachten als zijn vrouwtje weer eens een foto wil maken. Tja, dat krijg je als je bij een fanatieke hobbyfotografe komt wonen, die tijdens de wandelingen altijd van alles ziet.

Bono is nu zo’n 14 maanden, met af en toe de gebruikelijk jonge hondendingen: je bent jong en je wilt wat, toch?! Maar een fijn maatje is hij zeker geworden en ik heb geen moment spijt gehad van de adoptie.

Een knuffel van Boon en groetjes van Yvonne 

Loulou

We hebben lang nagedacht over het nemen van een hond en vonden het een fijn idee om een asielhond een tweede kans te bieden. Zo hebben we dat ook met onze konijnen gedaan. 

Via Google kwamen we op Dog Rescue Greece. Ons oog viel eerst op een andere hond, maar we wilden graag kennis maken met een tweede hond. De tweede hond stal gelijk ons hart. 

We werden erg vrolijk begroet en ze was erg enthousiast naar onze zoon toe. 

Alles gekocht en klaar gemaakt en uiteindelijk konden we LouLou op 4 November halen. 
Het was even wennen aan elkaar en LouLou vond onze vogels erg interessant (de konijnen had ze nog niet gezien). Maar ze luisterde al best goed en vond alles best. 

LouLou geniet van het buiten zijn en is binnen een echte knuffelkont. 

Soms lijkt het alsof er twee honden zijn, binnen een goed luisterende hond en buiten een ongeleid projectiel. 

We doen met haar de puppencursus en de wil om iets te leren is er zeker wel. Alleen zijn er buiten veel meer interessante dingen. 

We zien zeker verbetering, zeker nu haar loopsheid gestopt is. 

De konijnen en LouLou gaat langzaam beter. Ze breekt de schuifpui niet meer af als ze langs komen huppelen. Dus dat gaat goed komen, al gaat het nog wel even duren voordat ze gaat liggen slapen wanneer ze los lopen buiten. 

De vogels binnen ziet ze nauwelijks meer. 

Buiten is een heel ander verhaal; vooral tijdens de ochtendronde zijn de merels heel interessant. 

We genieten elke dag van LouLou, het is een heerlijke hond die graag met iedereen speelt (of dat nu een mens is of een hond), maar ook heerlijk tegen je aan kan kruipen als ze gaat slapen. 

Ze is zeker niet bazig en voor alles te porren. 

We zijn blij dat we haar een tweede kans kunnen geven. 

Bianca, Lars en Hans

Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Een jaar later.... 

Loulou was mee op kampeervakantie: 

Ze heeft geleerd een tent op te zetten... 

Genoten van een botje...

En gemerkt hoe lekker het slaapt in de tent... 

Ochi (Lorenzo) - Kerst 2015

Fotoreportage van Ochi, de Griekse hond die het beste luistert van heel Nederland! 

Immers: Ochi is Grieks voor "nee". 

Tja....

Ochi is de eerste hond in ons digitale foto-album.

Heeft u ook mooie kerstfoto's van uw Griekje? 

Deel ze met ons en stuur ze ons per MAIL!

We wachten in spanning op al uw mooie, leuke, lieve foto's. 

Nike (Carly)

Al heel lang wilden we een hondje, maar op de een of andere manier kwam het er steeds niet van. 

Voor ons stond al wel vast dat we een hond wilden die een slechte start in het leven had gehad. 

Op een avond in juni zat ik wat te googelen en kwam ik op de site van Dog Rescue Greece. Ik zag de foto van lief hondje, las haar verhaal en was meteen verkocht. Toen Johan de foto zag en het verhaal las, was ook hij verkocht. 
"Zullen we het proberen?"
"Ja" was het volmondige antwoord.

Zo gebeurde het dat we al snel daarna naar het opvanggezin gingen voor een eerste kennismaking. We werden hartelijk verwelkomd door Petra Brouwers. Direct kwam het hondje, wat toen nog Carly heette, speels op ons afgerend. Johan kreeg een grom en ik een lik. Bleek dat ze bang was voor mannen.... 
Maar toen we rustig zaten, kreeg ook Johan een lik.

Wat een lieverd. Johan en ik keken elkaar aan en wisten meteen dat dit het hondje moest worden en bedachten we een naam. Het werd Niké.

Thuis ging het meteen goed. We hebben haar eigen plekje gecreëerd en ze vond het vanaf het begin goed. 
We merkten wel al snel dat Niké wel een heel angstig hondje was. Als er een man binnenkwam begon ze te grommen en te blaffen, tegen alle andere honden blafte ze, voorbijgaand verkeer (auto’s, fietsers, bromfietsers) wilde ze het liefste opeten. 

Dus we hadden een uitdaging. 

Na een week ben ik met haar naar een hondencursus gegaan, eerst een gewenningscursus waar zij andere honden ontmoette die ook een rugzakje hadden. 

Daarna de basiscursus en nu volgen we samen de gevorderde cursus. Niet alleen leuk voor Niké maar ook voor mij. 
Vroeger hadden mijn ouders wel honden gehad maar ikzelf had nog nooit een hond gehad. 
Die cursus heeft Niké ook heel veel gebracht. 


Ze kan nu heel leuk spelen met andere honden, ze is niet meer bang voor mannen en het aanvliegen van verkeer is heel erg afgenomen. Dat laatste is nog niet helemaal over maar we werken er hard aan.

We hebben haar wel al laten steriliseren. We begrepen van Dog Rescue Greece dat zij al puppies heeft gehad op haar jonge leeftijd, toen we haar kregen was zij 1½ jaar. Wij hebben geen behoefte aan gezinsuitbreiding. Daar komt bij dat zij erg veel last had van haar loopsheid. De operatie was zeer goed gegaan, alleen toen ze een kap om moest, kwam de angst in volle hevigheid weer terug. Niemand kreeg haar rustig. De dierenarts heeft haar zelfs wat kalmerends gegeven maar ook dat hielp niet. Een jumper aan werkte niet, de wond was licht ontstoken omdat zij eraan bleef likken. Ik vond het zo zielig om haar zo angstig te zien. Ik heb op internet een opblaasbare nek-band gevonden en toen werd zij weer rustig en heeft zo goed kunnen genezen van de operatie.

In het begin werd ik geregeld gebeld door Janneke van Dog Rescue Greece. Zij gaf mij tips, later werden het mailtjes en nu is de begeleiding gestaakt. 

Ik kon deze begeleiding erg waarderen. Het is toch altijd maar afwachten of het klikt met je nieuwe huisgenoot. Gelukkig was die klik er bij ons.

Niké is niet meer bij ons weg te denken. We zijn erg aan haar gehecht en zij aan ons. We hebben het gezellig met haar. We geven haar graag een 2e kans en als jullie haar foto zien, dan snappen jullie waarom...

Vrolijke dierengroet uit Venlo,

Niké

Johan & Simone




Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Pebbles (Fapas)

Pebbles is nu drie jaar oud. Ik kreeg hem toen hij net een half jaar was en nog Fapas heette.

Een lange onzekere slungel was het. Over de allereerste wandeling naar mijn paard deden we drie kwartier. Normaal was dat tien minuten. Hij vond alles eng. Eenmaal op het weggetje naar mijn paard kwamen we vier shetlanders tegen. Pebbles was erg bang en ik dacht oh jee…als hij bang is voor paarden, heb ik een enorm probleem. Maar de wonderen waren de wereld nog niet uit. Even later stond Pebbles in de wei bij mijn paard…en mijn paard mocht Pebbles zowaar aanraken. Pebbles was aangenomen als hond!

Daar begon ons avontuur. Pebbles was eigenlijk best wel makkelijk. Heeft alleen een mobieltje kapot gebeten, voor de rest is alles heel gebleven. Alleen zijn was voor hem ook geen probleem. 

Omdat ik met paarden werk, kon hij ook altijd mee naar het werk. Dan deed ik hem in een lege box tussen de paarden. 

Wat hij wel heel erg moeilijk vond, was luisteren. Vooral als hij los liep en iets leuks zag…. Na de puberteit gaat het echter steeds beter. In huis is Pebbles een hele aanhankelijke hond, buiten gaat hij het liefst zijn eigen gang. Na anderhalf jaar in Kootwijk te hebben gewoond, zijn we vorig jaar naar Zwitserland verhuisd. Nu geniet Pebbles van de wandelingen in de bergen.

Toch heeft hij wel een rugzak meegenomen uit Griekenland. Bepaalde omstandigheden vond hij eng. Dan werd hij snel onzeker en begon te blaffen. Dit ook richting mensen en andere honden. Ik heb heel veel steun gehad aan Ingrid Timmermans, zij is specialist op het gebied van honden uit het buitenland met bepaalde gedragsproblemen. (www.ittom.nl) Pebbles staat zelfs op haar website als fotomodel.
Zij heeft ons geholpen elkaars taal te leren begrijpen. Wij spreken immers geen Grieks, Nederlands of Schweitzer-Deutsch, maar... Hondentaal! 

Herzliche Grüße van Anita en Pebbles uit Zwitserland 

Kleine hondjes worden groot...