Orion

Hij leek al te zijn overleden toen hij werd gevonden. Maar bij het zien van mensen begon zijn staart te bewegen. Meer energie had hij niet meer. 
De Griekse vrijwilligers hebben al veel ernstig leed gezien, maar dit overtrof alles. Ze handelden onmiddellijk. En noemden hem Orion. Het sterrenteken Orion staat symbool voor 'strijder'. Hij is nu bij de dierenarts in Athene en vecht inderdaad als een strijder voor zijn leven. En wij kunnen hem hierbij helpen, dankzij een bijzondere gift...

Ruim een maand geleden moesten wij in Nederland afscheid nemen van Henri van Riel.
In het najaar van 2015 werd Henri ernstig ziek. Samen met zijn vrouw Joan, waren ze de trotse en liefdevolle baasjes van ons Griekje Bella. De strijd die Henri zo moedig streed, kon hij niet winnen.

Dankbaar
Diep getroffen waren wij door de laatste zin op de rouwkaart: 'Liever geen bloemen, maar een gift aan Dog Rescue Greece zouden wij zeer waarderen.' Tijdens de mooie, liefdevolle afscheidsplechtigheid is maar liefst 375 euro gedoneerd. Dit bedrag hebben we in grote dankbaarheid aanvaard en bewaard voor als ons een speciale hulpvraag zou bereiken. Welnu, die bereikte ons enkele dagen geleden.

Na overleg met de weduwe van Henri is besloten deze donatie te gebruiken voor de behandeling en verzorging van Orion. Ze zei: "Henri zou dit prachtig gevonden hebben en gezegd hebben: "Redden, die hond!"

We hopen met heel ons hart dat Orion het redt. Dat hij een gezonde, gelukkige hond kan worden. Een dergelijk lijden en vreselijk levenseinde, dat verdient geen enkel levend wezen.

Zondag 22 mei 2016 is de Dag van de Hond. Dit jaar zal die dag voor ons in het teken staan van Orion, zijn strijd en genezing. Maar ook van alle andere honden die zo vreselijk hard hulp behoeven.

Helpt u mee?
Helpt u mee deze prachtige gift van Henri te laten uitgroeien tot een nóg mooier bedrag? Dan kunnen we de dierenarts-rekening van Orion betalen en... misschien nog wel iets overhouden voor andere honden zoals Orion. Uw gift is meer dan welkom op ons bankrekeningnummer:

NL91 INGB 0007 3157 71 t.n.v. Stichting Dog Rescue Greece o.v.v. Orion. 

Of klik HIER en ga naar onze Actie-pagina van Goede Doelen Stichting Geef! alwaar u ook gebruik kunt maken o.a. iDeal.

Namens Orion en (postuum) ook namens Henri: heel hartelijk dank!

Op deze video is te zien hoe Orion werd gevonden. Let op! de beelden zijn schokkend.

*** Update Orion 23 mei *** Het volgende bericht bereikte ons vanuit Griekenland: 
De bloedwaarden verbeteren heel langzaam, hij is nog steeds in kritieke toestand maar wel stabiel. Hij wil graag eten en dat is een goed teken. De wonden beginnen enigszins te helen maar omdat ze zo groot zijn is het een moeilijk en langdurig proces. Opstaan lukt nog niet. We blijven er op vertrouwen dat hij zal herstellen en een normaal leven zal kunnen hebben. *** 
Hartelijk dank voor al uw medeleven en gulle giften. Zodra we weer foto's ontvangen, zullen we die met u delen.
Namens Orion: Efcharisto poli! - Hartelijk dank! 

** Update 30 mei: Orion ligt nog steeds aan het infuus en heeft nog niet volledig op kunnen staan. We blijven hoop houden op herstel. **

** Update 31 mei: Kopie van de email die we ontvingen: 
News for Orion: he is still taking antibiotics for the wounds on his feet. He also takes tratment for erlicheia. He has good apettite forfood and water. He managed to stand on his two front feet (Sunday). He is taking vitamins. Soon he will start high value food. **

Update 1 juni: een video van Orion

** Update 5 juni: De eerste stapjes! **

** Update 18 juni: nog meer stapjes! ** 

Update 15 juli: De eerste wandeling buiten

Update 25 juli: Het gips is er af! 

Tessa (Kerry)

Het is vandaag alweer een jaar geleden dat je bij ons kwam. 

Ik weet het nog goed: Arnolda belde me woensdag 13 mei 2015 op, en vroeg me of ik een klein hondje op kon halen omdat het gastgezin helaas moest stoppen met opvangen. 

Natuurlijk wilde ik dat, alleen... waar moesten we met je naartoe? Immers; wij pasten al bijna fulltime op de honden van onze dochter, die een vreemde hond in de roedel zeker niet zouden accepteren, en mijn man was nog aan het revalideren na een hartinfarct. 
Zoals zo vaak gebeurt, hadden we een probleem omdat er geen enkel ander gastgezin vrij was. 
We hebben toen een oplossing gecreëerd en je zou een paar dagen bij ons zijn. Tijdens dat Hemelvaart-weekend zouden we ons best doen een ander gastgezin voor je te vinden. 
Maar toen al bekroop mij het gevoel dat ik je niet meer wilde laten gaan...

Al de eerste dag zag ik wat een geweldige hond er in je zit. 
Je was op een leeftijd van 5 weken gevonden in het struikgewas in het oosten van Athene. En was volledig de weg kwijt, letterlijk en figuurlijk... 
Angstig en verward was je. Maar je had ook geleerd om al op hele jonge leeftijd voor jezelf op te komen, waardoor je nogal fel kon zijn. Je moest wel, anders was je een gruwelijke dood gestorven.
Ik wist gewoon dat er onder al je angst en onzekerheid een fantastische hond verborgen zat. 


Ik wilde die hond leren kennen en samen toegroeien naar een mooie kameraadschap. 

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het een makkelijk jaar was. Je was een ongeleid projectiel, zeer angstig, teruggetrokken en schrikachtig en moest nog heel erg wennen. Zindelijk was je nog niet en je maag-darmstelsel was wat van streek, waarschijnlijk door alle stress. 
Je hapte vaak in onze enkels en polsen, maar ik wist dat dat kwam omdat je van je moeder geen bijt-remming had geleerd. 

Je hebt je moeder immers nauwelijks gekend en niemand weet wat er met haar en je broertjes en zusjes gebeurd is. 
Hoe moet je je wel niet gevoeld hebben? Later ging dat happen over in zachtjes sabbelen aan de mouw, alsof je een speentje zocht. 
Ik kon het je niet vertellen, dat je je nu veilig kon voelen. Ik kon het je niet vertellen, dat je je angsten achter je kon laten en dat je ons kon vertrouwen. Maar nu, na een jaar, weet je het. Stapje voor stapje heb je het geleerd. 

Om heel eerlijk te zijn, lieve eigenwijze Tessa, had ik vanaf de foto's uit Griekenland geen echte klik met je. 
Maar zodra je in de auto zat en met ons mee naar huis ging, vond ik je een onwijs leuke hond. Een bijzondere, grappige en intelligente hond. 
Met wie ik, na een succesvolle training bij Hondenschool De Laar in Bemmel, en het lezen van het boek: Luisteren is leuk, een nog inniger contact heb gekregen. 
Want luisteren IS leuk! Het naar elkaar luisteren maakt dat ons contact zich verbetert en versterkt. 


De oefeningen en spelletjes die we hebben geleerd doen we dagelijks, en elke dag komen we weer een stapje verder. Maar ook de dagelijkse gang naar het omheinde losloopveld, en vorig jaar naar de hondenspeeltuin, hebben daartoe bijgedragen. Want daar kun je je energie kwijt, heerlijk rennen en spelen met andere honden. Je los laten lopen durf ik nog niet, na 15 zoektochten naar weggelopen honden voor Dog Rescue Greece georganiseerd te hebben. De GPS-tracker die we je gegeven hebben, is alleen voor het-geval-dat; we gaan het lot niet tarten! 

Elke dag zijn er momenten dat we ons verbazen en verheugen over je ontwikkeling, Dan zijn we blij als je ineens puppengedrag vertoont. En als je staart begint te kwispelen wanneer je ons weer ziet of we je een knuffel geven en je ons een knuffel teruggeeft. 
Je begint nu je verloren jeugd in te halen en te genieten van het leven. 
Het geduld dat we hebben weten op te brengen, heeft zijn vruchten afgeworpen. Zo fijn! 

Lieve Tessa, eind november 2014 ben je geboren, maar we vieren vandaag jouw eerste verjaardag. De dag waarop je leven bij ons begon. Op, hoe kan het ook anders in ons leven? ... op vrijdag de dertiende... 




Happy Birthday Tessa! 
χαρούμενα γενέθλια

Anita Horstmanshof 
(Bestuurslid en al vele jaren enthousiast medewerkster van Dog Rescue Greece) 


Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Griekse party in Nederland!

De Griekjes Luus, Kira en Djinn (uit 1 nest) zien elkaar regelmatig 

en hebben dan de grootste lol! 

Maar niet alleen zij; ook "hun mensen" genieten volop van zoveel plezier! 

Ivana

Ivana werd gevonden bij een Griekse opvang, vastgebonden aan het hek. Er hing een plastic tasje naast haar, met hierin wat voer en een briefje. Lees hier Ivana's verhaal. En begin dit jaar is deze lieverd geadopteerd. Baasje Patricia vertelt hoe het met haar gaat.

"Sinds begin januari heb ik Ivana. En het gaat geweldig goed! Ze is ontzettend lief, gehoorzaam en heel aanhankelijk.

In de afgelopen paar maanden is ze mooi glanzend en soepel geworden. Ook is ze lekker ontspannen en vrij. Ze geniet van mensen en ook met honden gaat het allemaal prima.

We doen een cursus op de hondenschool, ook heel erg leuk om te doen. Het is echt samen genieten.

Ik ben superblij dat ik bij jullie zo’n lieve hond als Ivana heb mogen adopteren!

Maar… plaatjes zeggen vaak meer dan woorden. Dus daarom hier nog een paar kiekjes van Ivana."

Lekker zonnen in de tuin

Graven in de tuin, ook heel leuk... 

Een ideaal hoekje in huis 

Nieuwsgierig? Ik?!

Totale ontspanning...

Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Maikey

'Een hele vrolijke bonk liefde'

Maikey heeft helemaal zijn plekje gevonden hier in Boskoop. We hadden gelijk door dat hij heel slim is, want hij leert heel snel. Zo loopt hij nu braaf aan de riem, heeft hij een trap leren lopen en in de bench leren slapen. Alleen commando's zoals ‘zit’ blijven lastig, omdat hij simpelweg te vrolijk is. Maar we trainen hard met hem. 

Hij is ook al goed gegroeid en heeft zijn eerste dierenartsbezoek kwispelend doorstaan. Iedereen in het hondenpark overlaad hem met complimentjes en aandacht. En afgelopen weekend is hij voor het eerst naar strand gegaan! 

Maar je moet wel goed uitkijken dat je je schoenen goed opruimt, anders voegt Maikey ze toe aan zijn verzameling! Ook de wasmand is geen veilige plek voor zijn verzamelwoede. De woonkamer ligt dan ook regelmatig vol met kledingstukken als je even niet hebt opgelet. 

Ieder ander hondje is enorm interessant en op kleine kinderen is hij ook dol. Maikey is dan ook zichtbaar teleurgesteld als ze niet met hem willen spelen. 

Samengevat: we hebben een hele vrolijke bonk liefde in huis genomen en zijn we super blij met elkaar!

Lisanne

Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Rocky

Rocky kwam, zag en overwon... 

Zo angstig als hij was toen hij bij ons kwam, zo vrolijk en enthousiast is hij nu!

In het begin ging Rocky, als er nieuwe mensen kwamen, vertrouwd achter ons staan. 

Als wij dan zeiden ‘het is goed, kom maar,’ ging hij daarna ook daadwerkelijk kijken.

Er gingen een paar weken overheen tot hij helemaal zichzelf was… hij ontplooide zich met de dag meer als een echte, energievolle pup. Nu is Rocky een hond die zó vrolijk is en ook iedereen om zich heen vrolijk maakt. 

Een echte clown, dat is onze Rocky. 

Hij is al niet meer weg te denken uit ons gezin. 

Als we op pad gaan gaat hij gezellig mee ons mee. 
In de auto, naar de dierentuin, naar het dorp, naar school… je kunt het zo gek niet bedenken, of we nemen hem mee!

Hij is daardoor goed gesocialiseerd. 
Rocky speelt echt met alle honden, loopt zelfs al los en kan ook al goed luisteren. 

Uiteraard heeft hij echt wel zijn puberstreken hoor, met zijn leeftijd van 9 maanden nu… 
We hebben de hondenschool gesproken en gaan starten met een cursus, waar we veel zin in hebben!

Wij kunnen inmiddels echt niet meer zonder onze Rocky!!

Groetjes,

Alex, Bernadette, Danisya, Bryan en een poot van Rocky




Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Ella

Ella is nu ruim een jaar bij ons. Ze is superlief, voor iedereen. Ook voor de cavia's! 

Lekker kroelen is haar favoriete bezigheid. 

En Ella is gek op botten. 

Als ik een botje van de markt heb gehaald, houdt ze het bot vast en loopt er al piepend mee weg. 

Ze gaat het dan verstoppen in de tuin. 

En doet dan net alsof ze van niets weet en ontwijkt mijn blik. Maar ik kan aan het zand in haar neusgaten, haar zwarte pootjes en het zand in de tuin, precies zien waar ze het bot verstopt heeft!

Ella is een grote schat en we genieten elke dag van haar! 

Groetjes van Karina en een Pootje van:

Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Goldie en haar pups

Goldie is een lief en prachtig teefje dat in Griekenland was achtergelaten bij een autoverhuurbedrijf in de buurt van de luchthaven. 

Ze had het grote geluk dat ze onder de hoede kwam van Nederlanders die zich om haar bekommerden. 
Dit Nederlandse echtpaar, tevens goede vrienden van onze stichting, verbleven nog enige tijd in Griekenland, waardoor we de tijd en gelegenheid hadden om Goldie klaar te maken voor haar reis naar Nederland. 
Anders had een hondje als Goldie een zwervend bestaan zeker niet overleefd. 
Enige tijd na aankomst in Nederland bleek dat Goldie niet alleen naar Nederland was gevlogen; ze bleek in blijde verwachting te zijn! Iets wat de dierenarts in Griekenland, bij de check-up voor haar vlucht, nog niet had kunnen zien; toen waren de pupjes nog veel te klein. 



Zaterdag 13 februari was het zover: rond 13.00 uur kwam het eerste pupje, en de andere vijf volgden zeer spoedig. Het was een bevalling volgens het boekje en Goldie is een top-moedertje. 

Ze is dag en nacht in de weer met het verzorgen van haar pups en de kleintjes groeien als kool. 

Het is een genot om mee te maken en we blijven maar foto's maken! We hebben ze in een digitaal foto-album gezet zodat iedereen kan meegenieten. Mogen wij aan u voorstellen: 

Vallerie, Priscilla, Shenna, Choco, Sterre en Valentijn. 

Voor het foto-album, klik HIER. 

En op YouTube vindt u prachtige filmpjes:
 Video1 - Video2 - Video3 - Video4 - Video5 - Video6

Valentijn

Choco

Sienna

Sterre

Priscilla

Vallerie

Chase

Hallo dierenvrienden,

Mij is gevraagd een stukje te schrijven voor de blog van de stichting Dog Rescue Greece.

In 2015 zagen wij een foto voorbij komen van een hele schattige zwart/witte pup die samen met zijn moeder en broertjes en zusjes gered was van de straat in Griekenland. 

Na meerdere contacten met de stichting werd in augustus onze lieve Chase bij ons gebracht.

Moe maar voldaan zocht Chase gelijk zijn plekje, op wat nu voor hem zijn vaste rustplek is. 

Onze eerste kennismaking met Chase was super, hij begon heel vrolijk te kwispelen en te krioelen van plezier als hij aandacht kreeg.

Na een stroeve opstart om medische redenen (Chase bleek een darminfectie te hebben), gaat het nu heel goed met hem.

Hij en de kinderen zijn dol op elkaar en hij Is heel opgewekt en vrolijk.

Hij mag graag bij ons liggen en Is gek op aandacht van iedereen.

Spelen met andere honden doet hij heel graag en hij Is heel sociaal naar mensen toe.

Als wij thuis komen van werk, of in de ochtend beneden komen, wordt hij helemaal gek. 

Alsof we heel lang zijn weg geweest!

Heerlijk om zoveel liefde te krijgen van deze kanjer.

Hij eet goed, drinkt goed en het uitgaan en wandelen vindt hij heerlijk. Kortom; het is genieten met Chase.

Hem aan ons gezin toevoegen, is een hele goede stap geweest. 

Wat zijn wij blij met hem als ons gezinslid!

Onze dank is dan ook heel groot richting de stichting voor het in ons leven brengen van deze topper.

"A match made in heaven",  zoals ik al aangaf aan het bestuur.

Vriendelijke groeten van

Johan, Ellis, Damian en Caitlyn, 

en een pootje van Chase







Genoten van dit verhaal? Er wachten nog heel veel hondjes op hun baasje-voor-het-leven. Klik HIER! 

Bono

Ik ben er voor gevallen, zo’n knappe Griek op de site van de te adopteren hondjes van Dog Rescue Greece… Na weken van denken, kijken en zoeken was er ineens de klik en heb ik ogenblikkelijk het adoptieformulier ingevuld. 

Bono kwam in het begin als een rustige en beetje timide hond over. Maar dat was niet vreemd, want hij was nog maar kort in Nederland. Dat rustige was er na twee weken dan ook wel af en hij veranderde in een lekkere spontane jonge hond. Gek op autorijden en lekker wandelen.

Met de katten samen ging het prima en af en toe wordt met eentje een soort tikkertje gespeeld. Ik heb Arnolda in het begin nog wel een mailtje gestuurd met de vraag of ik een hond of een zeehond had geadopteerd. Bono is namelijk gek op water en - natuurlijk - op modder. Ik ga ook vaak met een witte hond weg en kom terug met een zwarte!

Alleen dat jagen… poeh, poeh, daar heb ik een hoop moeite voor moeten doen om dat af te leren… vooral als je in een omgeving woont waar je bijna struikelt over de konijnen. En muizen, wat is er nou leuker dan muizen vangen? Hagedissen zijn ook wel grappig om te bespringen, vindt Bono. Ja, ja ik heb wel wat kronkelende staartjes achter zien blijven. Gelukkig laat hij de vogels en de konijnen nu met rust, maar múízen…

Op de hondencursussen veranderde hij van een ongeleid projectiel, in een best wel goed luisterende hond en heeft hij met mooie beoordelingen zijn certificaten gehaald. Inmiddels is hij ook gewend om te wachten als zijn vrouwtje weer eens een foto wil maken. Tja, dat krijg je als je bij een fanatieke hobbyfotografe komt wonen, die tijdens de wandelingen altijd van alles ziet.

Bono is nu zo’n 14 maanden, met af en toe de gebruikelijk jonge hondendingen: je bent jong en je wilt wat, toch?! Maar een fijn maatje is hij zeker geworden en ik heb geen moment spijt gehad van de adoptie.

Een knuffel van Boon en groetjes van Yvonne