Dagboek van De Zoektocht naar Luna

LUNA IS TERUG!

Woensdag 25 februari:

's Middags komt het verlossende telefoontje: Luna is in de armen van Madelon gelopen!
Deze 11-jarige jongedame heeft zo goed gehandeld!
Ze is op de dijk gaan zitten toen Luna vanuit de uiterwaarden op haar af kwam.
Toen Luna van haar weg wilde lopen omdat ze in angstmodus zat, is Madelon haar zachtjes gaan roepen bij haar koosnaampje. Luna keek om, herkende Madelon en vloog piepend en jankend in haar armen!

Een mooier Happy End is niet mogelijk!

Hoe het allemaal precies gegaan is?
Dat gaan we nog uitgebreid vertellen in onze nieuwsbrief.
(www.dogrescuegreecenieuwsbrief.nl)
En.... daarvoor vragen we (nogmaals) om uw medewerking.

Iedereen heeft de zoektocht naar Luna op zijn of haar eigen manier beleefd. Lijkt het u leuk om met z'n allen een verhaal te schrijven? Om te vertellen wat u allemaal heeft meegemaakt? Al die dagen van zoeken, flyeren, het lopen door de uiterwaarden van de IJssel, alle avonturen die door iedereen beleefd zijn.... Stuur ze aan ons op! Foto's ook! We zullen er een zo compleet mogelijk geheel van maken. Zodat we later nog eens terug kunnen kijken en blijven nagenieten van de gelukkige afloop.

Het mailadres is:
anita.dogrescuegreece@gmail.com

(sluitingsdatum inzending verhalen: zaterdag 28 februari 23.00 uur)

Kom maar Luna, ik ben het; Madelon

(foto-collage gemaakt door Angelique van Waar is onze Angel) 

Aan iedereen die, op welke manier dan ook, een bijdrage heeft geleverd aan het terug vinden en veilig stellen van Luna zeggen we: Heel, heel hartelijk dank!

Op deze pagina: Updates van de Zoektocht naar Luna in Zwolle 

(in chronologische volgorde van onder naar boven, laatste updates bovenaan)

Dinsdag 24 februari:
Als we 's middags een zichtmelding krijgen, is iedereen direct paraat. Het artikel in
"De Stentor" is gelezen door veel mensen en, mede door het intensieve flyeren, is nu bijna iedereen in de omgeving op de hoogte van de vermissing van Luna. Hierdoor komt de melding, via Amivedi, zeer snel bij ons binnen en deze lijkt bovendien zeer betrouwbaar.
We krijgen toch echt weer goede hoop. Als we met enkele mensen rustig en voorzichtig ter plekke komen, zien we helaas geen Luna. Als het Luna was, heeft ze zich waarschijnlijk alweer ergens verstopt.
Het spoed-zoekteam wat afgelopen zondag is samengesteld na de oproep op de Facebook-pagina van "Waar is onze Angel" bestaat uit kanjers! Mensen met een groot hart voor dieren, die heel hard hun best doen om Luna te vinden en veilig te stellen. Echte toppers! Er wordt zeer goed samengewerkt en iedereen zet zijn beste beentje voor.
Luna meisje, we laten je niet in de steek en geven niet op!

Maandag 23 februari:
Er is de hele dag door heel veel mensen gezocht en geflyerd. Echt fantastisch hoe iedereen zich inzet voor Luna! Zolang we in onzekerheid verkeren over Luna blijven we ons best doen. Om te proberen er achter te komen wat er nu precies gebeurd is en waar ze zou kunnen zijn. Hoe betrouwbaar zijn de meldingen? We kunnen bijna niet geloven dat Luna een zwempartij in de koude en snelstromende IJssel heeft overleefd. Maar blijven hopen en zoeken.


Zondag 22 februari: het vervolg....
's middags rond 14.00 uur komt er een melding binnen dat Luna gezien is. Er wordt gemeld dat ze rondloopt in de uiterwaarden van de IJssel. Kort daarna komt er een tweede melding waarbij gezegd wordt dat ze in paniek de IJssel in gerend is. Er gaan meteen mensen naar toe. De Dierenambulance adviseert ons de Brandweer te bellen zodat ze met een boot vanaf het water de wallenkanten kunnen afzoeken. Dat doen we en de brandweer arriveert, helaas zonder boot. Ze lopen alleen rond in de weilanden aan de overkant en vertrekken even later weer. Omdat ze geen hond kunnen ontdekken....
We proberen met man en macht ergens een boot vandaan te halen. Maar het zit werkelijk aan alle kanten tegen. In de jachthaven zit iemand die een boot heeft maar die mag niet uitvaren omdat hij gedronken heeft. Bovendien is het weer te slecht en de stroming veel te sterk...
De Reddingsbrigade Zwolle heeft nergens een telefoonnummer vermeld staan....
Het is zondagmiddag en heel veel instanties, clubs, verenigingen zijn niet bereikbaar...
Het is om dol van te worden! Nogmaals gebeld met de Brandweer. (ander nummer gekregen via een andere kazerne) Zij gaan de commandant bellen om te vragen of ze hiervoor uit mogen rukken.
Het antwoord is zwaar teleurstellend: Nee.
Dierenambulances in de omgeving worden gebeld. "Sorry, we kunnen niet helpen en we hebben ook geen boot."
In de tussentijd plaatsen de mensen van Waar is onze Angel een noodoproep. Hier komen tientallen mensen op af. Maar de oever van de IJssel is niet overal bereikbaar. En het wordt langzaam donker....
En nog kouder....
Tot laat in de avond is door tientallen vrijwilligers gezocht. Helaas, tot ons grote verdriet, zonder resultaat. De zoektocht gaat door. We verkeren nog steeds in grote onzekerheid.



Zondag 22 februari: 's nachts komt er een anonieme sms binnen over een gevonden aangereden en overleden hond. Dat maakt ons erg ongerust. De melder reageert niet wanneer wij om meer informatie vragen.
Na enig onderzoek komen we uiteindelijk terecht bij de dierenkliniek waar de hond naartoe is gebracht. We vernemen dat dit niet Luna is.
Wij zijn opgelucht. Maar in gedachten wel even bij het baasje van dit hondje, omdat dit voor hen dagen van veel verdriet zijn.

Zaterdag 21 februari: De hele dag wordt gezocht. Met name het buitengebied bij de IJssel wordt uitgekamd. Heel veel flyers worden uitgedeeld en veel mensen worden aangesproken.
Omdat Luna erg angstig is, kunnen we ons niet voorstellen dat ze de stad in loopt. Ze zal zich eerder verschuilen in een stal of iets dergelijks.

Vrijdag 20 februari: We krijgen twee zichtmeldingen, waarvan er in ieder geval 1 niet correct blijkt te zijn geweest. Later blijkt dat dit een andere hond was. Het regent de hele dag. Flyers worden achtergelaten op een groot aantal plekken en heel veel mensen worden op de hoogte gebracht.
Ook worden diverse kranten en RTV Oost geïnformeerd en gevraagd dit onder de aandacht van hun lezers en kijkers te brengen.

Donderdag 19 februari: twee speurhonden ontdekken een duidelijk spoor. De omgeving wordt uitgekamd maar.... geen Luna.
Ook sturen we heel veel emails met de flyers naar bedrijven, sportverenigingen etc. in de buurt.

Woensdag 18 februari 's middags: Luna loopt weg.
Ze wordt nog gezien bij de sportvelden Jo van Marle, Landsheerlaan, Zwolle.
Het zoekteam Overijssel van Waar is onze Angel komt in actie.
Publicaties op Facebook zorgen voor een groot aantal delingen. Uit de statistieken blijkt dat binnen no-time tienduizenden mensen op de hoogte zijn van de vermissing van Luna.

Asta

Van de adoptanten van Asta ontvingen we dit leuke verslag en deze prachtige foto's:

Asta kan inmiddels prima alleen thuis blijven. Ze is nog voorzichtig naar onbekenden (vooral mannen) maar wel altijd nieuwsgierig. Ook herstelt ze snel als ze schrikt en ze wint iedereen voor zich met haar lieve ogen en zachtaardige natuur. Het is een slim, vrolijk beestje en apporteren kan ze als de beste. 

We zijn heel erg blij met haar en Mats denk ik nog wel het meest. 

Op de foto loopt ze een stukje los, dat doen we alleen nog op stukjes waar ze geen kant op kan; we zijn erg voorzichtig. 

Binnenkort starten we hondentrainingen met haar zodat we haar nog wat meer zelfvertrouwen kunnen geven.

Groetjes van Manon, Hetty, Mats, en een pootje van Asta.

Mission (impossible?) voor Rambo

Dit bijzondere verhaal begint in de grensstreek van Griekenland en Turkije. 
Daar waar de grenzen van Europa ophouden en de grenswachten van Frontex hun werk doen. 

Dog Rescue Greece ontving een noodkreet van een Nederlander die werkt voor deze organisatie. 

Vorig jaar kregen hij en zijn collega's regelmatig bezoek van een hond, een Herdermix. Zij noemden hem Rambo. 

Na enige tijd brak voor hun een periode van verlof in Nederland aan en moest Rambo hun een enige tijd missen, maar na terugkomst in Griekenland bleek dat Rambo op hun gewacht had. 

Hij dook weer op, kwam naar ze toe en maakte weer contact. Hij was duidelijk blij met hun terugkeer.

Maar al snel werd duidelijk dat het niet goed met hem ging. 

Hij hield zijn rechterpoot omhoog en liet zien dat hij daar ernstig gewond was geraakt. Tijdens het lopen gebruikte hij zijn poot niet. 

Een van de Nederlanders zette de deur van zijn hart en van zijn appartement open voor Rambo. Iedere dienst ging Rambo mee op patrouille en de twee werden onafscheidelijk. 

Toch wist het voorlopige baasje van Rambo dat het zo niet langer door kon gaan. Zijn werkzaamheden in dit gebied liepen ten einde en hij moest op zoek naar hulp voor Rambo. 

Dat was een bijna onmogelijke missie want de grenspost bevindt zich in zeer onherbergzaam gebied waar nauwelijks infrastructuur is en geen dierenarts in de wijde omgeving te bekennen is. Door navraag te doen in Griekenland en te zoeken op internet kwam hij op het spoor van Dog Rescue Greece en werd contact opgenomen. 

Wij zijn in de gelukkige omstandigheid dat er in Griekenland een aantal vrijwilligers zijn die voor honden door het vuur gaan en altijd klaar staan om een helpende hand te bieden. 

Al snel werd een plan gemaakt. Rambo zou opgehaald worden uit het hoge Noorden en overgebracht worden naar een gespecialiseerde dierenkliniek in Athene. Het leek een "Mission Impossible" maar wij konden Rambo niet in de steek laten en hebben besloten ons volledig voor hem in te zetten. 

Rambo en zijn vluchtbegeleidster.

Op 12 februari vloog onze vrijwilligster naar Alexandropouli om Rambo op te halen. 

De mannen van Frontex brachten Rambo naar het vliegveld en zetten hem, na een emotioneel afscheid, op het vliegtuig naar Athene. Daar werd hij direct overgebracht naar een grote dierenkliniek. 

Uit de onderzoeken in de dierenkliniek in Athene is gebleken dat Rambo beschoten is en dat er meerdere kogels in zijn voorpoot zitten. Zijn zenuwen zijn ernstig beschadigd en de kans dat hij de poot ooit zou kunnen gebruiken, bleek slechts 10% te zijn. 

Vrijdag 13 februari was er overleg tussen de verschillende dierenartsen van de kliniek. De kans was groot dat zijn poot geamputeerd moest worden om zijn leven te redden. 

Onze vrees werd die dag inderdaad bewaarheid. De schade aan zijn poot is zo groot dat deze geamputeerd zal moeten worden. Maar tijdens de voorbereidingen voor de amputatie ontdekten de dierenartsen iets anders; Rambo bleek hartworm te hebben. Een grote tegenslag! Gelukkig heeft hij de lichtste vorm, die een behandeling zeer goed mogelijk maakt. Maar dat neemt wel heel veel tijd en veel medicatie. Pas na genezing van de hartworm zal de operatie plaats kunnen vinden. En Rambo zal na de amputatie moeten revalideren en leren lopen op 3 poten. 

Geschat wordt dat hij in totaal zo’n 4 maanden nodig zal hebben om er weer bovenop te komen. 

In de kliniek is nogmaals gebleken dat Rambo een hond is met een bijzonder karakter. 

Hij geeft zijn poot als er bloed moet worden afgenomen en hij ligt rustig aan een infuus met antibiotica. Hij likt de handen van zijn verzorgers alsof hij weet dat zij er voor hem zijn, hem willen helpen en hij hun daarvoor wil bedanken. 

Rambo is een doorzetter. Een hond met een sterke overlevingsdrang. Maar hij redt het niet alleen. Wij hebben het tot onze missie gemaakt hem te helpen. Hem een pijnvrij en lang en gelukkig leven te geven. Hij verdient het zo! 

De kosten die met zijn reddingsoperatie zijn gemoeid, zijn hoog. We doen ons uiterste best het geld voor de medische kosten voor Rambo bij elkaar te sprokkelen. En daarbij moeten wij om hulp vragen. 

Helpt u mee de reddingsoperatie voor Rambo tot een succes te maken? Om deze "Mission Impossible" tot een succesvolle "Mission Completed" te maken? Samen maken we het verschil! 

Via de Goede Doelen stichting Geef.nl kunt u heel makkelijk meedoen aan onze Actie voor Rambo. 

Klikt u HIER voor meer informatie. 

Namens Rambo: Efcharisto poli! Heel hartelijk dank! 

Ze groeien als kool.....

De pups van Myki en Thyreni groeien als kool. 

En ze beginnen echte deugnieten te worden!

Nog meer foto's in onze foto-albums: 

Thyreni en haar pups

Myki en haar pups

Spotty - In memoriam

Nog maar kort geleden vond Spotty zijn gouden mandje in Nederland. Zijn geluk heeft helaas niet lang mogen duren.

Met heel veel verdriet heeft het adoptiegezin van Spotty zondagavond afscheid van hem moeten nemen. En met heel veel verdriet schrijven wij dit bericht.

Spotty werd vorige week aangereden door een auto. In eerste instantie leek hij een beschermengeltje bij zich gehad te hebben, maar helaas werd tijdens de dagen erna duidelijk dat dit toch niet het geval geweest was. Inwendig was er te veel schade aangericht, waardoor alle hoop op genezing en een volwaardig en gelukkig leven, als sneeuw voor de zon verdween.
In de armen van iedereen die hem lief was, is hij zacht ingeslapen.

Intens bedroefd is iedereen om het lijden en heengaan van kleine Spotty. Wat zijn gezin voor hem schreef, staat onder zijn foto. Wij wensen hen heel veel sterkte toe.

Rust zacht lieve Spotty.

Lieve Spott,

Met alle liefde die we voor je hadden, ben je in ons gezin opgenomen.

Wat hebben we genoten en gelachen om jouw gekke bekken, je vaak "onschuldige" blik, je vele dolle 5 minuten.

De vele onstuimige pootjes, jouw hoge knuffelgehalte en onstuimige acties.

Je laatste onstuimige actie was er 1 met een tragisch einde.

Met alle liefde waarmee we je hebben opgenomen, hebben we besloten je ook weer laten gaan.

Lieve Spott,

Wat zullen wij je missen!!

Oly in het zonnetje

Weet u het nog? Oly en zijn broertjes en zusje... Hoe ze gevonden werden in het open veld in Griekenland en men Oly, vanwege een gebroken pootje, in wilde laten slapen?

Gelukkig konden we dat voorkomen en, dankzij uw donaties, Oly laten opereren.

Vandaag ontvingen wij deze foto van Oly:

Het gaat heel goed met Oly; voor hem en zijn broertjes en zusje is de zon gaan schijnen en zij gaan zich voorbereiden op hun reis naar Nederland. 

Meer lezen over Oly en zijn broertjes en zusje? Klikt u dan HIER 

(en even scrollen naar beneden voor alle verhalen) 

Meer lezen over onze actie voor Oly? Klikt u dan HIER

Hope, Oly, Oddy, Perdy, Victor, Odar, Larry

H O O P V O L 

Pupje Karin, ons sterretje....

Het kleinste pupje uit het nestje van Thyreni had het vanaf het begin af aan heel moeilijk. Dierenartsassistente Karin van Dierenartspraktijk De Klomp heeft gistermiddag vele uren gepoogd haar in leven te houden en daarna namen Arnolda en Corrie het van haar over. Een lange en zware nacht volgde. Een nacht waarin er bovendien grote zorgen waren om de andere pups; ze hadden geen zuigreflex en Thyreni wilde niets van ze weten. Ze waren allemaal in verwarring en konden de weg naar elkaar maar niet vinden. 

Toen pupje Karin vandaag tussen de voorpoten van Thyreni werd gelegd, kwam daar verandering in. Thyreni begon haar te likken en liefkozen. Thyreni opende zich voor haar kindje en probeerde haar warm en in leven te houden. Helaas merkten we al snel dat zelfs dat niet genoeg was voor Karin. Moeder Natuur besloot dat ze genoeg gestreden en geleden had. 
Na enige tijd genoten te kunnen hebben van de liefde en warmte van haar moeder, overleed  pupje Karin in de armen van Thyreni. 

Maar haar heengaan zorgde ervoor dat Thyreni ging beseffen dat haar andere vijf pups haar net zo hard nodig hadden als Karin. Langzaam maar zeker kwam de acceptatie; ze mochten bij haar drinken en bij de pups kwam de zuigreflex op gang. Het moment waar we zo lang op gewacht hadden! 

Karin betekent in het Grieks: "puur". Hoe toepasselijk... pure liefde laat zich niet verdringen. 
Vroeg of laat komt die tot uiting. Zo ook bij Thyreni. De liefde die ze eerst niet kon voelen door de zeer zware bevalling per keizersnee, kwam plotseling tot uiting toen Karin overleed. 

Kerstavond 2014.... een bijzondere gebeurtenis speelde zich voor onze ogen af. 
Wederom greep Moeder Natuur in, net zoals bij Myki. En wederom kunnen we berusten en accepteren.

Lang geleden wees een ster de weg aan drie wijzen. 

Op Kerstavond 2014 kijken we vanavond even naar boven en danken ons sterretje Karin. 

Zij wees haar moeder de weg. Rust zacht kleintje. 

Auteur: Anita Horstmanshof

Foto: Melissa van Engelenburg 

Thyreni is moeder geworden.

Net zoals haar zus Myki, koos Thyreni een stormachtige dag uit om haar pups op de wereld te zetten. 
Alhoewel die beslissing eigenlijk werd genomen door de dierenarts. 

Gistermiddag, 23 december 2014, heeft Thyreni middels een keizersnee het leven geschonken aan zes pups . 
Maar we kunnen nog niet opgelucht adem halen en voor beschuit met muisjes hebben we nog geen tijd gehad. 

De pups hadden tot gisteravond laat geen zuigreflex en mama Thyreni is niet in ze geïnteresseerd. Bovendien heeft 1 pupje het heel moeilijk. 
We zijn vol zorgen en vragen ons af of ze het gaat halen. 

Na een lange, zware nacht kunnen we nu heel voorzichtig constateren dat de zuigreflex een klein beetje begint te komen. 

We hopen dat deze positieve ontwikkeling zich nu door gaat zetten en dat "pupje zes" in leven blijft. 

Laat het hartje, dat 1 pup op het voorhoofdje heeft, symbool staan voor de liefde in onze harten. 
Laat 24 december, Heiligenabend, en Kerst symbool staan voor dit nieuwe leven. 

Zet door kleintje, je kunt het! 

Charlie

Onze Charlie.

Nadat we in augustus afscheid moesten nemen van ons 15 jarig oude hondje, gingen we ons al snel verdiepen en inlezen in dogrescue. Het gaf ons een goed gevoel, en we wilden graag een hondje "redden". We kwamen al snel op de Dog Rescue Greece site terecht. Hier stond veel duidelijke informatie op. Toen we bij toeval zagen dat er een Dog Rescue Greece dag werd georganiseerd, hadden we direct zin om hier naar toe te gaan. Geweldig om al deze verschillende honden bij elkaar te zien en de verhalen te horen. Beetje bij toeval kwamen in contact met Charlie, die er met zijn gastouders was. Eigenlijk waren mijn man en ik en de kinderen direct verkocht. Maar het was niet onze intentie om hier nu al een hondje uit te zoeken. Op de terugweg naar huis en eenmaal thuis aangekomen kregen we Charlie niet meer uit onze gedachten.

We hebben ook dezelfde avond nog de adoptieformulieren ingevuld en het was snel rond, een weekje later mochten we hem al op gaan halen!

 

Hij kwam hier binnen als een verlegen, onzeker hondje.  Rennende kinderen op hakkeschoenen in huis, pratend speelgoed etc. Wat is dit?? moet hij gedacht hebben. Hij moest hier niets van hebben, vond het allemaal maar spannend en eng. Dit was gelukkig maar van korte duur, want al na 1 week was hij gewend aan het speelgoed en de kinderen. Spelen en vooral knuffelen, de kindjes kunnen alles met hem doen, en Charlie is dol op ze! Wanneer hij mee gaat naar school om de kindjes op te halen, wacht hij ze op en worden ze dolblij begroet.

Ik heb net een basiscursus afgerond. Ik sta er versteld van hoe snel hij dingen oppakt en leert, wat is het een slimme hond! Het was erg leuk dat na het "examen", medecursisten en de instructeur naar me toekwamen en ook versteld stonden van het verschil, hoe hij binnenkwam de 1e les en er nu bij stond. Van een onzeker, bangig hondje, nu een (iets) zelfverzekerdere, volgende hond. We blijven doorleren, want hij vindt het leuk en kan nog veel meer, dat weet ik zeker.

 

Er valt ook nog wel het een en ander te leren. Het alleen blijven vindt hij bijvoorbeeld nog moeilijk, maar dit gaat gelukkig ook steeds beter. We hebben een groot keukenraam waar hij lekker voor gaat liggen of zitten en zo wacht op ons.

Charlie is een grote knuffelkont, een heerlijke hond in huis en een energieke hond die graag mee gaat wandelen. Spelen met andere honden is 1 van zijn lievelingsbezigheden. Wat een geluk want bij "oppas-oma" komt in januari een pup, dus een nieuw speelkameraadje!!

Kortom, we zijn erg blij met hem, het gaat ons erg goed!

 Groetjes van de Familie Kleeven en een dikke knuffel van

 

Argos is onderweg naar Nederland!

Argos, de grote broer van Myki en Thyreni, is op dit moment onderweg naar Nederland.
Wij zien reikhalzend uit naar zijn komst.
Ook Argos mag nu aan zijn nieuwe leven in Nederland beginnen.
We volgen het vliegtuig van minuut tot minuut en maken ons op voor een liefdevol welkom.

Maar niet alleen Argos kan uitzien naar een nieuw leven;
Ook Asteris, Artemis en de twee kittens die onder het hek door kropen in de opvang in Athene, zijn op dit moment onderweg naar Nederland.
De twee kittens leken maar niet te snappen dat het niet zo'n goed idee was om onder het hek door te kruipen. Immers; niet iedere hond vindt katten leuk! Maar ja... misschien dachten de kleintjes wel: "Hier moeten we zijn! Argos, Asteris en Artemis gaan binnenkort naar Nederland... neem ons ook mee, neem ons ook mee!"
En aldus geschiedde....

Bye Bye Greece..... Holland: Here we come! 

Vol blijdschap geven wij kennis van..... de geboorte van de pups van Myki.

Terwijl de wind en de regen er een natte en gure vrijdagmiddag van maakten, zagen maar liefst zeven pups het levenslicht. Myki is vandaag de trotse moeder geworden van vier teefjes en drie reutjes! 

Gelukkig heeft Myki haar pups niet in alle eenzaamheid in een verlaten gebied in Griekenland ter wereld hoeven brengen en werd zij net op tijd naar Nederland gebracht. 
Vanmiddag kon zij, omringd door vele kraamzusters en verzekerd van de allerbeste zorg, in alle rust bevallen in een warme Hollandse Huiskamer. Wij zijn ons gastgezin uitermate dankbaar voor het opvangen van Myki en alle goede zorgen. Kanjers zijn het! 

Het volledige verslag uit de kraamkamer is nog niet binnen, maar wij willen de eerste foto's alvast met u delen. Ook willen wij stilstaan bij het ene pupje dat het niet redde en dood geboren werd. Een beslissing van Moeder Natuur, welke wij moeten accepteren. Rust zacht, kleintje. 

De foto's zijn niet allemaal van de allerbeste kwaliteit, maar dat gebeurt wel meer in kraamkamers.... En het filmpje is helaas kort, maar wel ontzettend mooi. 

En we noemen ze..... HOOPVOL

Onlangs berichtten wij over Olijke Oly en zijn operatie. (klik HIER voor zijn verhaal)
Oly werd, samen met 5 broertjes en 1 zusje, gevonden in een onherbergzaam gebied, waar zij zonder hulp geen kans op overleven hadden. 

De voor Oly opgezette donatie-actie via Geef.nl omvatte ook een naamgeef-actie. Uit alle inzendingen hebben we gekozen voor de namen: 

Hope, Oly, Oddy, Perdy, Victor, Odar en Larry. 

Samen vormen hun beginletters het woord: 

HOOPVOL

Zodra ze groot genoeg zijn, zullen we proberen vluchtbegeleiders, gastgezinnen en, in een later stadium adoptanten, te vinden om de kleintjes HOOPVOL een prachtig leven in Nederland te kunnen geven. 

Wij blijven hopen op uw ondersteuning, niet alleen in de vorm van zeer gewaardeerde donaties, maar ook blijven we hoopvol zoeken naar vluchtbegeleiders en gastgezinnen. 
Meer informatie? Kijk op onze pagina's: vluchtbegeleiders en gastgezinnen. 
Of stuur een email aan: info@dogrescuegreece.nl.